كشيدن اعضاى سنگين ( توسط عضله ) به سمت منشأ آن ، « 1 » سست مىگرداند ، لذا آفريدگار ، كه نامش عزيز باد ، نعمتى ارزانى داشت و آن ، فرستادن جزيى از مغز كه همان نخاع باشد به پايين بدن همانند جويبارى كه از چشمه جارى مىشود تا اين كه از آن بهره عصب در كنارهها و انتهاى بدن به اندازه نزديكى و موازات نسبت به اعضاى بدن توزيع گردد ، سپس مهرههاى پشت را كانالى مطمئن براى آن قرار داد ؛
2 . مهرههاى پشت نگهدارنده و سپرى براى اعضاى ارزشمند جلوى آن مىباشند و به همين منظور براى مهرهها خار و زوايد آفريده شده ( تا جنبه دفاعى آن قوىتر باشد ) ؛
3 . ستون مهرهها آفريده شده تا شالوده و پى براى تمام استخوانهاى بدن باشد مانند چوبى كه در نجارى كشتى در ابتدا آماده مىكنند و سپس چوبهاى ديگر را در آن قرار داده و به آن مىبندند ، به همين خاطر ستون پشت سخت ( صلب ) آفريده شده است ؛
4 . ستون پشت باعث به قامت ايستادن انسان بدون تكيه گاه مىباشد و چرخش به جهتهاى مختلف را براى انسان امكان پذير مىگرداند ، لذا ستون پشت به صورت مهرههايى كنار هم چيده و نه يك استخوان و نه استخوانهاى متعدد آفريده شده است و مفصلهاى بين مهرهها نه سست است كه باعث ناتوانى در ايستادن گردد و نه آن قدر سفت كه مانع خم شدن و انعطاف .
فصل هفتم : تشريح مهرهها
مىگوييم : مهره ، استخوانى است كه در بين آن ، سوراخى قرار دارد كه رشته نخاع از آن عبور مىكند ، براى هر مهره ، گاه چهار زايده مىباشد در سمت راست و سمت چپ از دو جانب سوراخ ، « 2 » زايدهاى كه رو به بالاست بالارو ، و آن كه رو به پايين است ، پايين رو و
هامش
( 1 ) كشيدن عضو به سمت مبدأ به وسيله ايجاد انقباض در عضلات نياز به نيروى زيادى دارد لذا بدان استدلال شد ولى رفتن عضو به سمت خلاف مبدأ با انبساط عضلات ، نيروى كمترى مىخواهد .
( 2 ) در نسخه بولاق « و از دو طرف سوراخ » دارد ، كه در نسخه آملى و جيلانى واو عطف وجود ندارد و آملى در توضيح مىگويد : بدون واو صحيح است .