( 1 ) زيرا جان تو از من و طينت تو از من است ، خداوند متعال مرا با تو خلق كرد و مرا با تو برگزيد مرا براى نبوت و تو را براى امامت اختيار كرد .
هر كس امامت تو را انكار كند مانند اين است كه نبوت مرا انكار كرده باشد .
اى على تو وصى و پدر فرزندان من هستى ، و همسر دخترم ميباشى ، و جانشين من در ميان امتم در حال حيات و ممات هستى ، فرمان تو فرمان من ، و نهى تو نهى من است .
سوگند ميخورم به آن كس كه مرا بنبوت برگزيد و مرا بهترين مردم قرارداد تو حجت خدا و خليفه او و امينش در ميان مردم ميباشى .
( 2 ) 3 - فضل بن شاذان از حضرت رضا عليه السلام روايت مىكند كه آن حضرت در ضمن مسائلى فرمودند : اگر كسى بپرسد كه چرا روزه فقط در ماه رمضان واجب شده و در ساير ماهها واجب نگرديده است .
در پاسخ اين سائل گفته مىشود كه در ماه رمضان قرآن نازل شده ، و در آن بين ، باطل و حق را بيان كرده است و در قرآن مجيد آمده
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ
.
نبوت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله در آن ماه آغاز شد و شب قدر كه از هزار شب بهتر است در اين ماه مىباشد .
در شب قدر خداوند مقدرات و سرنوشت مردم را تعيين مىكند ، و ماه رمضان ماه اول سال است ، و تمام خير و شريك سال در اين ماه مقدر ميگردد ، و نفع و ضررها معين مىشود و روزىهاى مردم بر حسب امر پروردگار و مدت عمر بندگان تعيين ميگردد ، و براى همين جهت او را ليلة القدر ميگويند .
اگر كسى بپرسد چرا مردم مامور شدند كه فقط ماه رمضان را روزه داشته