شيخ و وجه اهل قم بود ، گفت عبد اللّه بن جعفر كه : اى ابو عمرو ! مىخواهم از تو سؤالى كنم و من شكّ ندارم در آن چيزى كه مىخواهم از تو بپرسم ، پس به درستى كه اعتقاد و دين من آن است كه زمين خالى نمىباشد از حجّتى مگر پيش از قيامت به چهل روز ، پس هرگاه آنچنان باشد ، برداشته مىشود حجّت و بسته مىگردد باب توبه .
چون مراد از نقل ، مضمون اين حديث بود كه : دوستان بدانند كه قبل از قيامت به چهل روز حضرت حجّت عليه السّلام رحلت مىكند ، از مضمون اين حديث به همين اكتفا نمود ، پس هرگاه اعتقاد و دين مثل عبد اللّه بن جعفر حميرى ، مردى كه از اكابر شيعه و از اصحاب حضرت امام على نقى و امام حسن عسكرى عليهما السّلام است اين باشد ، و در حضور مانند احمد بن اسحاق شخصى كه از اصحاب و راويان حديث امام محمّد تقى و امام على نقى و از خاصّان امام حسن عسكرى عليهما السّلام است و حضرت صاحب الزمان عليه السّلام را ديده است ، با ابو عمرو كه او نيز از جملهء بزرگان اصحاب ائمه عليهم السّلام است ، و خدمت حضرت امام على نقى عليه السّلام كرده و وكيل حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام بوده و بعد از آن به شرف وكالت حضرت صاحب الزّمان عليه السّلام مشرف شده ، گفته باشد كه اعتقاد و دين من اين است كه خالى نمىباشد زمين از حجت مگر پيش از قيامت به چهل روز ، و معلوم است كه اعتقاد و دين مسئول ( يعنى :
ابو عمر ) خاضر ( يعنى : احمد بن اسحاق ) نيز اين بوده كه اگر بر اين اعتقاد و دين نمىبودند البته انكار آن مىنمودند ، و الحمد للّه ربّ العالمين كه اين كمترين را نيز اعتقاد در دين اين است .
[ اتصال حكومت مهدى عج به قيامت ]
و اگر شخصى در اين باب خواهد كه از در مكابره و مناقشه درآيد ، با احاديث بسيار كه مؤيّد مراد است چه خواهد كرد ؟ كه از آن جمله است آنكه ابن بابويه رحمه اللّه در كتاب « كمال الدّين » مىفرمايد :
« حدّثنا أبى رحمه اللّه ، قال : حدّثنا عبد اللّه بن جعفر الحميرى ، قال : حدّثنا محمّد