موسى بن عمران عليه السّلام را با آن جناب بردارند ، و آن سنگ بار شترى است ، و آن حضرت در هيچ منزلى نزول نفرمايد إلّا آنكه منفجر شود از آن سنگ چشمهها ، پس هر كس گرسنه باشد از آشاميدن آب آن چشمها سير گردد ، و هر كس تشنه باشد سيراب شود ، و سيراب گردند چهارپايان ايشان ، تا فرود آيند در نجف از پشت كوفه .
ثمّ قال : و حدّثنا محمّد بن سنان ، عن أبى الجارود ، عن أبى جعفر عليه السّلام ، مثله سواء .
يعنى : ابو الجارود مثل اين حديث بىزياده و نقصان ، از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده .
و قال فى الكتاب المذكور : حدّثنا محمّد بن أبى عمير رضى اللّه عنه ، قال : حدّثنا عمر بن أدينه ، عن زرارة ، عن أبى جعفر عليه السّلام ، قال : إنّ اللّه - عزّ و جلّ - خلق أربعة عشر نورا قبل خلق الخلق بأربعة عشر ألف عام ، فهى أرواحنا ، فقيل له : يا بن رسول اللّه ! من الأربعة عشر ؟ فقال : محمّد و على و فاطمة و الحسن و الحسين ، و الأئمّة من ولد الحسين عليهم السّلام ، آخرهم القائم ، الّذى يقوم بعد غيبة طويلة ، فيقتل الدجّال ، و يطهّر الأرض من كلّ جور و ظلم .
يعنى : حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود كه : به درستى كه حضرت اللّه تعالى چهارده نور آفريد پيش از آن كه چيزهاى ديگر را بيافريند به چهارده هزار سال ، و آن چهارده نور ارواح ماست ، گفتند به آن حضرت كه : اى فرزند رسول خدا ! كيستند آن چهارده نور ؟ فرمود كه : محمّد است و على و فاطمه و حسن و حسين ، و امامان از اولاد حسين عليهم السّلام ، كه آخر ايشان حضرت قائم عليه السّلام است ، آن كه قيام خواهد نمود بعد از غايب شدنى دراز ، پس خواهد كشت دجّال را ، و پاك خواهد گردانيد زمين را از هر جور و ظلمى .
اين حديث را ابن بابويه - رحمة اللّه عليه - نيز به سند خود روايت كرده از حضرت امام جعفر عليه السّلام ، و بعد از آن مىگويد :
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 675
مساهمون: مير لوحى
ص٦٧٥