الصّدق » بعضى از آن را مذكور ساخته .
و سيّد افاضل المتألّهين و سند اكابر المتكلّمين امير سيّد محمّد المصحفى الحسينى الموسوى السبزوارى ، كه به دو واسطه جدّ سيدى است كه به تجديد باعث نوشتن كتابها و رسالهها در طعن ابو مسلم ، او شده ، در كتاب « نصرة الاسلام فى علم الكلام » بر وجهى مستوفى ذكر طبقات كيسانيّه و ساير طوايف منحرفة العقيدة كرده و مذاهب و عقايد ايشان را بر هم زده ، و فقير يك مجلد از آن كتاب ديدم ، چون به حضرت سيّد المجتهدين « 1 » نمودم تعريف بسيار كرده فرمود كه :
« اين كتاب هفت مجلد است و مغنى است از جميع كتابهاى حكمت و كلام كه قبل از اين نوشتهاند »
مجملا از طايفهء كيسانيّه ، يك طايفهء آن بودند كه بعد از امير المؤمنين عليه السّلام محمّد بن الحنفيّه را امام مىدانستند و بعد از او پسر او ابو هاشم را و بعد از او على بن عبد اللّه بن عبّاس را و بعد از او پسر او محمّد را و بعد از او پسر او ابراهيم را و اين ابراهيم مشهور بود به « ابراهيم امام » ، و او بود كه ابو مسلم را به دعوت اهل خراسان فرستاد و اين طايفه بعد از ابراهيم ، برادر او سفّاح را امام مىدانستند و ابو مسلم در اوّل حال بر اين اعتقاد بود ، پس تغيير اعتقاد نموده گفت : بعد از پيغمبر عبّاس امام بود و بعد از او اولاد او ، و مىگفت : هر كس غير آل عبّاس را امام و خليفه داند كافر است ، آنگاه خود دعوى امامت نمود ، بعد از آن دعواى حلول كرد ، پس چون او از گروه اماميّه نبوده ، به دليل حديث مذكور اهل جهنّم است و هرآينه هر كس از اهل جهنم باشد ملعون است زيرا كه لعنت عبارت از دورى است از رحمت حق تعالى چنان كه گذشت .
هامش
( 1 ) . يعنى : مرحوم مير داماد .