بدين ترتيب ، شصت تن از ارزندهترين و داناترين مردم « نجران » انتخاب گرديدند كه در رأس آنان سه تن پيشواى مذهبى قرار داشت :
1 . « ابو حارثة بن علقمه » اسقف اعظم نجران كه نمايندهء رسمى كليساهاى روم در حجاز بود ؛
2 . « عبد المسيح » رئيس هيئت نمايندگى كه به عقل و تدبير و كاردانى شهرت داشت ؛
3 . « ايهم » كه فردى كهن سال و يكى از شخصيتهاى محترم ملت نجران بود . « 1 »
هيئت نمايندگى ، هنگام عصر در حالى كه لباسهاى تجملى ابريشمى بر تن ، و انگشترهاى طلا بر دست و صليبهايى بر گردن داشتند ، وارد مسجد شده به پيامبر سلام كردند . ولى وضع زننده و نامناسب آنان آن هم در مسجد ، پيامبر را به شدت ناراحت كرد . آنان احساس كردند كه پيامبر از آنان ناراحت شده است ، اما علت آن را ندانستند ، فورا با « عثمان بن عفان » و « عبد الرحمن بن عوف » كه سابقهء آشنايى با آنان داشتند ، تماس گرفتند و جريان را به آنان گفتند . آنها اظهار داشتند كه حل اين گره به دست « على بن ابى طالب » است . وقتى به امير مؤمنان مراجعه كردند ، على عليه السّلام در پاسخ آنها چنين گفت : شما بايد لباسهاى خود را تغيير دهيد و با وضع ساده ، بدون زر و زيور به حضور حضرت بياييد . در اين صورت ، احترام و تكريم مىشويد .
نمايندگان نجران ، با لباس سادهء بدون انگشتر طلا به محضر پيامبر شرفياب شده ، سلام كردند . پيامبر با احترام خاص ، پاسخ سلام آنان را داد و برخى از هدايايى را كه براى وى آورده بودند ، پذيرفت . نمايندگان پيش از آنكه وارد مذاكره شوند ، اظهار كردند كه وقت نماز آنان رسيده است . پيامبر اجازه داد كه نمازهاى خود را در مسجد مدينه ، در حالى كه رو به مشرق ايستاده بودند ، بخوانند . « 2 »
هامش
( 1 ) . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 66 .
( 2 ) . سيرهء حلبى ، ج 3 ، ص 239 .