ابو سفيان گفت : اگر اين كار را انجام دهم سودى دارد ؟ گفت : نه چندان ، ولى جز اين فعلا چيزى به نظرم نمىرسد .
ابو سفيان كه از صداقت و درستكارى و پاكى امير مؤمنان آگاه بود ، پيشنهاد على را در مسجد مدينه عملى كرد و از مسجد خارج شده ، بر شتر خود سوار شد و راه مكه را در پيش گرفت . در ضمن گزارشى كه از كارهاى خود به سران قريش مىداد ، سخن از راهنمايى على به ميان آمد و گفت : من به راهنمايى على وارد مسجد شدم و مسلمانان را پناه دادم . حاضران به او گفتند : آيا « محمد » كار شما را تنفيذ كرد گفت : نه .
گفتند : پيشنهاد على جز شوخى چيزى نبوده است ، زيرا پيامبر به پناه دادن شما توجه نكرده و پيمان يك طرفه سودى ندارد . سپس جلسههايى تشكيل دادند كه راه حل ديگرى براى فرونشاندن خشم مسلمانان به دست آورند . « 1 »
جاسوسى به دام افتاد
تاريخ زندگى پيامبر ، اين روش را نشان مىدهد كه او هميشه مىكوشيد كه دشمن در برابر حق تسليم شود و هرگز نظر انتقام و نابودى دشمن را نداشت .
در بسيارى از نبردهايى كه خود شخصا شركت مىكرد و يا موقعى كه گروهى را براى نبرد اعزام مىكرد ، هدف اين بود كه توطئه دشمن برچيده شود و اجتماع آنان به هم بخورد و افراد متفرق گردند . او به خوبى مىدانست كه اگر موانع از سر راه تبليغ اسلام برداشته شود ، منطق نيرومند اسلام در محيط آزاد تأثير خود را خواهد كرد و اگر همين افراد كه اجتماع و دستهبنديشان مانع از نفوذ و تبليغ اسلام بود ، خلع سلاح شوند و به حالت جنگى خاتمه دهند و فكر پيروزى بر اسلام را از راه قدرت نظامى در سر نپرورانند ؛ خواه ناخواه بر اثر راهنمايى فطرت ، مجذوب آيين توحيد شده ، در شمار ياران و انصار اسلام قرار خواهند گرفت .
هامش
( 1 ) . واقدى ، المغازى ، ج 2 ، ص 780 - 794 ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 389 - 397 و بحار الانوار ، ج 21 ، ص 102 .