حكايت مىكند . اكنون 185 « 1 » نامه ، از متن نامههاى پيامبر كه براى تبليغ و دعوت به اسلام و يا به عنوان ميثاق و پيمان نوشته است ، در دست داريم كه محدثان و تاريخنويسان آنها را ضبط كردهاند . همه اين نامهها حاكى است كه روش اسلام در دعوت و تبليغ منطق و برهان بوده است ، نه جنگ و شمشير . روزى كه پيامبر از حملههاى قريش مطمئن شد ، با فرستادن نامه و اعزام مبلغان ، نداى خود را به گوش جهانيان رسانيد .
متن اين نامهها و اشارههايى كه در لابهلاى آنها نهفته است ؛ نصايح و اندرزها و تسهيلات و نرمشهايى كه پيامبر در موقع بستن پيمان با ملل بيگانه از خود نشان داده ، همه و همه گواه زنده بر ضد نظريه خاورشناسانى است كه خواستهاند چهره اسلام را با تهمتهاى نارواى خود بپوشانند و پيشرفت اسلام را زاييده نيزه و شمشير بدانند . ما اميدواريم كه روزى بتوانيم ترجمه متون تمام اين نامهها و حوادثى را كه دربارهء آنها رخ داده و يا نوشتن آنها را ايجاب كرده ، به گونهاى به رشته تحرير درآوريم و از اين طريق روش اسلام را در نشر آيين خود در نقاط مختلف جهان روشن سازيم .
رسالت پيامبر جهانى بود
گروهى از بىخردان به رسالت جهانى پيامبر اسلام از دريچهء ترديد مىنگرند و در آن از يك سلسله نغمههايى كه برخى از نويسندگان مزدور سرمىدهند پيروى مىكنند . سردسته اين گروه ، خاورشناسى مانند « سر ويليام موير » است كه مىگويد :
هامش
( 1 ) . دانشمندان بزرگ اسلام ، كليه نامههاى آن حضرت را تا آنجا كه توانستهاند گرد آوردهاند . از نظر كليت و وسعت اطلاع و زيادى تتبع ، دو كتاب ياد شده زير ارزش زيادى دارند .
الف . الوثائق السياسيه نگارش پرفسور محمد حميد اللّه حيدرآبادى ، استاد دانشگاه پاريس .
ب . مكاتيب الرسول ، نگارش دانشمند محترم ، آقاى على احمدى .