نوشت . در پايان نامه چنين آمده است :
و كتب علي بن أبي طالب بأمر رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم في رجب سنة تسع من الهجرة . « 1 »
2 . مورخ معروف « بلاذرى » متن پيمان پيامبر را با يهوديان « مقناء » آورده و يادآور شده است كه متن آن را فردى مصرى در پوست سرخ كهنهاى ديده بود . وى آن نامه را استنساخ كرده بود و براى من خواند ، آنگاه بلاذرى متن نامه را نقل مىكند و در پايان آن چنين آمده است :
براى شما اميرى ، جز از خود و از اهل بيت رسول خدا نيست و كتب على بن ابو طالب « فى سنة تسع » « 2 » با اينكه از نظر قواعد ادبى ، بايد « أبي طالب » نوشته شود ، نه ابو طالب ؛ محققان يادآور مىشوند كه قبيلهء قريش لفظ « اب » را در تمام حالات « ابو » تلفظ مىكرد و مىنوشت و از ميان ادبا « اصمعى » بر اين مطلب تصريح كرده است .
پروفسور « محمد حميد الله » ، مؤلف كتاب الوثاق السياسيه مىگويد : من در سال 1358 ، در مدينه منوّره مشغول تتبع و بررسى بودم ؛ نامههايى به خط امام على عليه السّلام ديدم كه در همهء آنها ، چنين آمده بود : « أنا علي بن أبو طالب » . « 3 »
3 . در صلح نامهاى كه « خالد بن وليد » براى مردم دمشق تنظيم كرده و در آن خون و مال و كليساهاى آنان را محترم شمرده ؛ چنين آمده است :
و كتب سنة ثلاث عشرة ؛ در سال سيزده ( هجرى ) نوشته شده است . « 4 »
همگى مىدانيم كه دمشق ، در آخرين روزهاى حيات خليفهء اول گشوده شد .
گروهى كه مىگويند تاريخ هجرى ، به امر خليفهء دوم و تصويب امير مؤمنان رسمى
هامش
( 1 ) . اين نامه را على بن ابى طالب به امر پيامبر خدا ، در ماه رجب در سال نهم هجرت نوشت . « ر . ك : ابو نعيم ، اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 52 - 53 » .
( 2 ) . فتوح البلدان ، ص 72 .
( 3 ) . مكاتيب الرسول ، ص 289 ، نقل از شرح ملا على قادرى بر شفاء قاضى عياض و الوثاق السياسيه .
( 4 ) . الاموال ، ص 297 .