حربههاى زنگزده
سران قريش ، براى مبارزه با آيين يكتاپرستى صفوف خود را منظم كرده بودند . در آغاز كار مىخواستند پيامبر را از طريق تطميع و نويد مال و رياست ، از هدف خود منصرف سازند ، ولى نتيجهاى نگرفتند و با جملهء معروف آن مرد مجاهد : « به خدا قسم هرگاه آفتاب را در دست راستم و ماه را در دست ديگرم قرار دهيد ( يعنى سراسر جهان را در اختيارم بگذاريد ) از اين كار دست برنخواهم داشت » روبهرو گرديدند .
سپس به تهديد و تحقير و آزار كسان و يارانش برخاستند و لحظهاى از آزار او و يارانش آرام نگرفتند ، ولى شهامت و استقامت او و ياران با اخلاص وى سبب شد در اين جبهه پيروز گردند . حتى پايدارى خود را در آيين اسلام به قيمت ترك خانه و وطن خريده و با هجرت خود به سوى خاك « حبشه » در گسترش آن كوشيدند ، ولى هنوز برنامههاى سران قريش براى ريشه كن ساختن درخت توحيد پايان نپذيرفته بود ، بلكه اين بار خواستند حربهء برندهترى را به كار ببرند .
اين حربه ، همان حربهء تبليغ بر ضد محمد صلى اللّه عليه و آله و سلّم بود ، زيرا درست است كه آزار و تعدى به حقوق ، گروهى را كه در مكّه زندگى مىكردند از گرايش به اسلام بازمىداشت ، امّا زائران خانهء خدا كه در ماههاى حرام به مكّه مىآمدند و در محيط امنى با پيامبر تماس برقرار مىكردند تحت تأثير تبليغات پيامبر قرار مىگرفتند و اگر هم به آيين او ايمان نمىآوردند ، لااقل در آيين خود ( بتپرستى ) متزلزل مىشدند و پس از