فرياد و خشم و رنج و اسيرىمان * ما را سلاح كارى پيكار است
بانوى قهرمان عرب ، زينب * ما را بزرگ و قافله سالار است « 1 »
اين قافله ، پس از پيمودن راه طولانى و دشوار كوفه تا شام و شام تا مدينه ، با بارى از غم و اندوه به مدينه برگشت و بشير ، خبر بازگشت قافلهء اهل بيت « ع » را به مردم خبر داد و مدينه يكپارچه غرق شيون و عزا شد .
- اسارت
قبر امام حسين « ع »
اولين بار بنى اسد پس از دفن اجساد شهدا و پيكر سيد الشهدا ، علامتى بر قبر نهادند . از اينكه توّابين در سالهاى 63 يا 64 بر سر قبر امام حسين مىآمدند ، مىفهميم كه آن هنگام ، آشنا و شناخته شده بوده است . بنا به تشويق اولياء دين ، مدفن آن حضرت از همان آغاز ، مورد زيارت شيعه قرار گرفت ، چه پنهانى و چه آشكار .
در زمان بنى اميّه ، قبّهاى بر قبر شريف ساخته شد و تا زمان هارون الرّشيد باقى بود . وى قبر را خراب و محلّ آن را صاف كرد و درخت سدرى را كه ( به نشانهء قبر ) در آنجا بود .
قطع كرد . بار ديگر در زمان مأمون ساخته شد . سپس در سال 236 و 237 هجرى به دستور متوكّل عباسى ، قبر و خانههاى اطراف آن خراب شد و به جاى آن زراعت كردند و مانع رفت و آمد مردم شدند . بازهم در سال 247 به دستور متوكّل قبر را خراب كردند و چندين نوبت ديگر اين تخريب انجام گرفت . بناى فعلى مرقد و حرم سيد الشهدا به قرن هشتم هجرى بر مىگردد . البته بارها مرمّتها و اضافاتى انجام گرفته است . در سال 1216 هجرى وهّابيها با سپاهى از منطقهء نجد حمله كرده و حرم حسينى را غارت و تخريب كردند و اسبها را در صحن مطهّر بستند . « 2 »
- كربلا ، حاير ، تخريب قبر ، ديزج ، درخت سدر ، ضريح ، زيارت
قبر شش گوشه
مرقد و حرم ابا عبد الله الحسين « ع » . به لحاظ آنكه على اكبر « ع » پايين پاى آن حضرت دفن شده است ، در آن قسمت هم دو گوشه براى ضريح اضافه شده و شش گوشه دارد .
شوق زيارت قبر شش گوشهء آن امام ، همواره در دل شيعيان بوده است .
هامش
( 1 ) - از مؤلف ، « قبلهء اين قبيله » ، ص 93 .
( 2 ) - اعيان الشيعة ، ج 1 ، ص 629 .