سيد الشهدا « ع » نيز در قتلگاه كه بر زمين افتاده و با پروردگارش مناجات مىكرد ، حاكى از همين روحيه بود : « صبرا على قضائك » . « 1 »
- قتل صبر ، فرهنگ عاشورا ، شهادت طلبى
صحن ابا عبد الله - حرم حسينى
صفاح
نام يكى از منزلگاههاى شمال راه مكّه به طرف كربلا ، بين حنين و علامتهاى حرم . صفاح به معناى كنارهء كوه است . در همين محل ، امام حسين « ع » با فرزدق برخورد كرد كه از عراق مىآمد و اوضاع مردم را از او پرسيد . او جواب داد : دلهاى مردم با تو ، ولى شمشيرهايشان همراه بنى اميّه است . آنگاه با هم پيرامون تبديل حجّ به عمره و عزيمت از مكّه به سوى كوفه صحبت كردند . بعضى اين ملاقات را در منزل « ذات عرق » گفتهاند . « 2 »
[ ض ]
ضحّاك بن عبد الله مشرفى
از اصحاب امام حسين « ع » در كربلا بود ، ولى پس از شهادت ياران امام ، تصميم به فرار از معركه گرفت . خدمت امام آمد و گفت : اى پسر پيامبر ! با هم قرار گذاشته بوديم كه تا وقتى مدافعى دارى من هم دفاع كنم . اينك كه مدافعان كشته شدهاند ، مرا اجازه بده كه بروم . امام آزادش گذاشت . او كه قبلا اسب خود را در يكى از خيمهها بسته بود و خود ، پياده مىجنگيد ، پس از اذن امام ، سراغ اسب خويش رفت و سوار شده ، به طرف نيروهاى سپاه كوفه تاخت . برايش راه باز كردند . تعدادى از سربازان تعقيبش كردند . چون به روستايى نزديك ساحل فرات به نام « شفيّه » رسيد ، ايستاد . تعقيب كنندگان او را شناختند و از تعقيبش منصرف شدند . « 3 » ضحّاك بن عبيد اللّه هم گفته و او را از اصحاب امام سجّاد دانستهاند .
هامش
( 1 ) - مقتل الحسين ، مقرّم ، ص 357 .
( 2 ) - همان ، ص 203 ، به نقل از تاريخ طبرى و كامل ابن اثير .
( 3 ) - عبرات المصطفين ، محمد باقر محمودى ، ج 2 ، ص 54 ، حياة الامام الحسين ، ج 3 ، ص 229 ( نقل از انساب الأشراف ) .