از انبوه روايات مربوط به اوصاف شيعه ، تنها به يكى اشاره مىكنيم ، از امام صادق « ع » كه به مفضّل فرمود : از فرومايگان بپرهيز ، چرا كه شيعهء على « ع » شكم و شهوت خود را حفظ مىكنند و اهل جهادند و تلاش براى خدا : « انّما شيعة علىّ من عفّ بطنه و فرجه و اشتدّ جهاده و عمل لخالقه و رجا ثوابه و خاف عقابه فاذا رأيت اولئك فاولئك شيعة جعفر » . « 1 »
محبّتى كه در دل شيعيان و دوستداران شهيد كربلاست ، بجاست كه آنان را به همرنگى و همسويى و سنخيّت فكرى ، اخلاقى و عملى با مولايشان بكشد و در گفتار و كردار ، شيعه حسين باشند ، نه تنها در ادّعا و شعار . خود امام « ع » نيز هنگام حركت از مكّه به سوى كربلا ، كسانى را به همراهى خويش در اين سفر مقدّس و نهضت خدايى دعوت كرد كه اهل فدا كردن جان در راه ائمّه كه راه خداست باشند و شوق ديدار الهى در دلشان باشد :
« من كان فينا باذلا مهجته موطّنا على لقاء اللّه نفسه فليرحل معنا . . . » . « 2 »
- شهادت طلبى ، فرهنگ عاشورا
هامش
( 1 ) - سفينة البحار ، ج 1 ، ص 723 .
( 2 ) - لهوف ، ص 53 .