بقيع ، مدفون شد . براى آشنايى با زندگى ، شخصيّت و فضايل بيشمارش بايد به كتابهاى مستقلّ و مفصّلتر مراجعه كرد . « 1 »
- اسارت ، منبر ، خطبه ، بنى اسد ، حصير ، شام ، غارت خيمه ، فرزدق
زينب « ع »
زينب كبرى سلام الله عليها ، پيامبر خون شهداى كربلا و همراه حسين « ع » در نهضت خونين عاشورا . حضرت زينب ، دختر امير المؤمنين و فاطمهء زهرا « ع » در سال پنجم هجرى ، روز 5 جمادى الأولى در مدينه ، پس از امام حسين « ع » به دنيا آمد . از القاب اوست : عقيلهء بنى هاشم ، عقيلهء طالبيّين ، موثّقه ، عارفه ، عالمه ، محدّثه ، فاضله ، كامله ، عابدهء آل على . زينب را مخفّف « زين اب » دانستهاند ، يعنى زينت پدر .
امام حسين « ع » هنگام ديدار ، به احترامش از جا برمىخاست . زينب كبرى ، از جدّش رسول خدا و پدرش امير المؤمنين و مادرش فاطمهء زهرا « ع » حديث روايت كرده است . « 2 »
اين بانوى بزرگ ، داراى قوّت قلب ، فصاحت زبان ، شجاعت ، زهد و ورع ، عفاف و شهامت فوق العاده بود . « 3 » شوهرش ، عبد الله بن جعفر ( پسر عموى خودش ) بود . از اين ازدواج ، دو پسر حضرت زينب به نامهاى محمّد و عون ، در كربلا به شهادت رسيدند .
وقتى امام حسين « ع » پس از امتناع از بيعت با يزيد ، از مدينه به قصد مكّه خارج شد ، زينب نيز با اين دو فرزند ، همراه برادر گشت . در طول نهضت عاشورا ، نقش فداكاريهاى عظيم زينب ، بسيار بود . سرپرست كاروان اسيران اهل بيت و مراقبتكننده از امام زين العابدين « ع » و افشاگر ستمگرىهاى حكام اموى با خطبههاى آتشين بود . زينب ، هم دختر شهيد بود ، هم خواهر شهيد ، هم مادر شهيد ، هم عمّهء شهيد . پس از عاشورا و در سفر اسارت ، در كوفه و دمشق ، خطابههاى آتشينى ايراد كرد و رمز بقاى حماسهء كربلا و بيدارى مردم گشت . پس از بازگشت به مدينه نيز ، در مجالس ذكرى كه براى شهداى كربلا داشت ، به سخنورى و افشاگرى مىپرداخت . وى به « قهرمان صبر » شهرت يافت .
در سال 63 و به نقلى 65 هجرى در گذشت . قبرش در زينبيّه ( در سوريّهء كنونى ) است .
هامش
( 1 ) - از جملهء « الإمام زين العابدين » ، عبد الرزاق المقرم ، « حياة الامام زين العابدين » ، باقر شريف القرشى ، « سيرة الائمّة الاثنى عشر » هاشم معروف الحسنى ، « بحار الأنوار » ج 46 ، « زندگانى زين العابدين » سيد جعفر شهيدى و . . .
( 2 ) - الحسين فى طريقه الى الشهادة ، ص 65 .
( 3 ) - دربارهء مقامات معنوى زينب و ويژگيهايش ، ر . ك : « الخصائص الزينبيّه » از سيد نور الدين جزايرى .