خون خدا - ثار الله
خونخواهى حسين « ع » - ثار
خون گريستن
به جاى اشك ، خون گريستن ، تعبيرى است كه در « زيارت ناحيهء مقدّسه » از زبان حضرت حجّت « ع » نقل شده كه مىفرمايد : اگر روزگار مرا به تأخير انداخت و نتوانستم ياريت كنم ، صبح و شب بر تو خون مىگريم و مىنالم و به جاى اشك ، خون مىگريم :
« . . . لأبكينّ عليك بدل الدّموع دما » . « 1 » از نشانههاى غير طبيعى و خارق العادهاى كه پس از شهادت امام حسين « ع » در كائنات ديده شد ، غير از سرخى شفق و وجود خون تازه زير سنگها در منطقهء شام و فلسطين و . . . يكى هم بارش خون از آسمان بود . سرخى آسمان را هنگام طلوع و غروب نيز از آن نشانهها دانستهاند . روايت امام صادق « ع » چنين است :
« بكت السّماء على الحسين اربعين يوما بالدّم » . از امّ سليم نيز نقل شده است : « لمّا قتل الحسين « ع » مطرت السّماء مطرا كالدّم ، احمرّت منه البيوت و الحيطان » . « 2 »
- زيارت ناحيهء مقدّسه ، خون تازه ، شفق سرخ
خيزران
چوب و تركهاى كه يزيد ، با آن بر سر بريدهء امام حسين « ع » اشاره مىكرد و بر لب و دندان مىزد . ابو برزه اعتراض كرد كه : اى فاسق ! چوبت را از لبهاى حسين « ع » بردار ، به خدا من لبهاى پيامبر را ديدم كه جاى اين چوب را مىبوسيد . « 3 » در زيارتنامهء آن حضرت نيز آمده است : « السلام على الثّغر المقروع بالقضيب » .
خيمهگاه
محلّى كه امام حسين « ع » پس از رسيدن به سرزمين كربلا در آن سرزمين فرود آمد و خيمه زد . منطقه از آب فاصله داشت و با يك سلسله تپهها كه از شمال شرقى تا جنوب و غرب كشيده مىشد محاصره شده بود . مجموعهء اين منطقه ، يك نيمدايره تشكيل مىداد و اهل بيت در همين محل استقرار يافته بودند . از ميدان درگيرى و نيروهاى دشمن فاصله داشت . در جايى بود كه تيرهاى اردوى دشمن به آنجا نرسد . ولى سپاه انبوه كوفه ، محل را
هامش
( 1 ) - سوگنامهء آل محمّد ، ص 154 .
( 2 ) - مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 54 .
( 3 ) - همان ، ص 114 .