تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ عاشورا ( فارسي ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
و شعبان و زيارت امام حسين « ع » در روز عرفه آمده است . « 1 » در زياراتى هم كه امام صادق « ع » به عطيّه آموخت ، آمده است : « و انّك ثار اللّه فى الأرض من الدّم الّذى لا يدرك ثاره من الأرض الّا بأوليائك » . « 2 » شدّت همبستگى و پيوند سيد الشهدا با خدا به نحوى است كه شهادتش همچون ريخته شدن خونى از قبيلهء خدا مىماند كه جز با انتقام‌گيرى و خونخواهى اولياء خدا ، تقاصّ نخواهد شد . القاب ديگرى نيز مانند قتيل اللّه ، و وتر اللّه در زيارتنامه است كه گوياى همين نكته است . « . . . بزرگترين لقب آن نجات دهندهء آخرين انسان از اين رابطهء ثار . . . « منتقم » است . انتقام چه چيز را مىگيرد ؟ همه مىگويند انتقام قاتلين سيد الشهدا ، نه ! انتقام ثارى كه به گردن بنى هابيل است . . . اگر غيرت و آگاهى وجود داشته باشد ، تمام فضاى تاريخ ما پر از ضجّه و دعوت خونخواهى ثارهاست . امّا اين ثارها ، ثارهاى قبيله‌اى نيست ، ثار اللّه است . اينها « ثار الله » هستند كه بايد از قاتلين بنى طاغوت گرفته شوند . حسين ، وارث يكى از ورثه است كه خودش به صورت يك ثار در آمد و فرزندش و باباش ، اينها همه ثارهاى خدا هستند و پدر ثارهاى خدا و پسر ثارهاى خداست . . . هدف ، انتقام كشيدن از « بنى قابيل » است كه آن همه دستش به خون ثارهاى عزيز ما آغشته است . . . يا ثار اللّه و ابن ثاره » . « 3 » عنوان مقدس « ثار الله » ، در ادبيات شعرى و مرثيه ، همچنان در زمينهء كارهاى خطاطى ، نقاشى ، طراحى و پوستر هم جاى خاصّى داشته و منبع الهام‌بخش براى هنرمندان مكتبى بوده است . حتّى هنرمندان قالىباف هم از آن بهره و فيض برده‌اند . قالى « ثار اللّه » ، اثر برجسته استاد سيد جعفر رشتيان ، نمونه‌اى از آن است . اين قالى كه به مساحت 18 متر مربع ، در مدّت 8 سال بافته شد ، تداعى كنندهء عاشوراى حسينى است . در حاشيهء فرش ، نماى هفت شهر مذهبى مسلمانان است و در متن آن ، خيام سوخته در ميان شعله‌ها و در ميان فرش ، عبارت « انّ الحسين مصباح الهدى و سفينة النجاة » نقش بسته و فرياد سرخ مظلوميّت ، در گره گره اين اثر ارزنده به گوش جان مىرسد . « 4 » اين نقاش و مينياتوريست در سال 1367 ش از دنيا رفت .
هامش
( 1 ) - مفاتيح الجنان . ( 2 ) - بحار الأنوار : ج 98 ، ص 148 ، 168 ، و 180 . ( 3 ) - ثار ، على شريعتى ، ص 18 . ( 4 ) - كيهان فرهنگى ، تيرماه 1367 ، ص 55 .