و القول قول الزوج في قدر المهر و لو انكره بعد الدخول فالوجه مهر المثل و لو ادعت المواقعة فالقول قوله مع يمينه على اشكال و لو زوّج الاب الصغير ضمن المهر مع فقره و للمرأة الامتناع قبل الدخول حتى تقبض المهر .
شرح
چنين عقدى صحيح است و پس از آميزش مهر المثل ثابت است و بعضى گويند چنين عقدى از اصل باطل است .
13 - اگر مردى به عبد يا امهاش بگويد : انت حرّ دبر وفاتى بدنبال اين كلام آن بنده مدبر مىشود حال اگر آمد و مولا اين عبد مدبر را مهر ازدواج خويش قرار داد كه به همسر آيندهاش تقديم كند چنين مهرى صحيح است و آن تدبير باطل مىگردد .
14 - و اگر در ضمن عقد نكاح امر حرامى را شرط كنند شرط باطل مىشود و شايد مهر نيز باطل شود ولى عقد صحيح مىماند بر خلاف بيع [ كاشف اللثام فرموده : فرق نكاح و عقود ديگر آنست كه نكاح معاوضهء محض نيست و شرط داخل يكى از عوضين نمىشود ] .
15 - و اگر در متن عقد شرط كنند كه زن را از شهر و ديار خودش بيرون نبرد بر مرد واجب است كه به اين شرط وفا كند .
16 - اگر ميان زن و شوهر در مقدار مهر اختلاف افتد قول شوهر كه مدّعى كمتر بودن است مقدم مىشود مگر زوجه بيّنه بياورد .
17 - و اگر پس از آميزش شوهر منكر مهريه شود يعنى بگويد : مهرى قرار نداديم بايد مهر المثل بپردازد .
18 - اگر شوهر منكر دخول و زن مدعى آن باشد قول شوهر با قسم مقدم است البته محلّ اشكال است و به فتواى شهيد : اگر خلوت كرده باشند قول زن مقدم است .