و السهم الثمن و الشيء السدس و لو اوصى به مثل نصيب احد الورثة صحت من الثلث فان لم يزد او اجازوا كان الموصى له كاحدهم فلو اوصى به مثل نصيب ابنه و ليس له سواه اعطى النصف مع الاجازة و الثلث بدونها و لو كان له ابنان .
شرح
الاوّل فالاوّل بايد از ما ترك ميّت اخراج كنند تا آنجا كه امكانش باشد و اگر به بخشى از وصاياى او ثلث مال وافى نشد آن بخش وجوب وفا ندارد و منوط به رضايت ورثه است .
41 - و اگر موصى به صورت جمع وصيت كرده باشد مثلًا بگويد اموالم را به فقرا دهيد تمام فقراى بلد در اين مال شريك خواهد بود ولى اگر بگويد مالم را به زيد و بكر و خالد و . . . دهيد از همان ابتدا كه زيد باشد شروع مىكنيم به ترتيب . . . .
42 - اگر موصى به صورت مبهم وصيت كند يعنى بگويد : جزئى از اموالم را به فلانى بدهيد بايد مال را به موصى له داد [ جزء در لسان روايات به تفسير شده ] .
و اگر بگويد : سهمى از اموالم را به فلانى بدهيد بايد مال و ما ترك را به وى بدهند و اگر بگويد : شىء و چيزى از اموالم را به فلانى بدهيد بايد ما ترك را به او بدهند [ و اين كلمات مبهم به اين حدود معيّن در لسان روايات تفسير شده ] .
43 - اگر موصى بگويد : به فلان كس كه وارث من نيست به اندازهء سهميه يكى از وارثان من به او بدهيد اين وصيت صحيح است در صورتى كه از ثلث مال بيشتر نشود مثل سهم يك دختر در موردى كه يك دختر و يك برادر مثلًا باشد و اگر از مبلغ ثلث بيشتر مىشود مثلًا ميت دو دختر دارد كه هر كدام يعنى نصف مىبرند در اينجا نسبت به مبلغ زائد يعنى باز منوط به رضايت ورثه است