تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 79
الباب الرابع فى التيمم و يجب عند فقد الماء او تعذر استعماله لمرض او برد او خوف عطش او عدم باب چهارم احكام تيمم قال اللَّه تعالى : وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَ أَيْدِيكُمْ مِنْهُ مائدة / 6 - از ابواب پنجگانه باب طهارت پيرامون تيمم است و در آن چند بحث وجود دارد : بحث اوّل : شرائط وجوب تيمم : 1 - تيمم واجب مىشود به هنگامى كه نمازگزار آب نداشته باشد براى وضو يا غسل . 2 - و يا اگر داراى آب است استفاده از آب براى وضو يا غسل برايش متعذر است بازهم نوبت به تيمم مىرسد و اين تعذر عوامل مختلفى دارد : الف : مريض است و استعمال آب براى او ضرر دارد [ موجب شدت مرض شده و يا موجب آن شود كه ديرتر خوب شود و يا موجب حدوث مرض باشد ] . ب : هوا سرد است و بخاطر سردى هوا نمىتواند از آب استفاده كند . ج : مىترسد از اينكه اگر آب را به مصرف وضو يا غسل برساند خود يا