تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 153
امّا الناسى فان ترك ركنا اتى به ان كان في محل و الّا اعاد و لو زاد 2 - نقصى كه از روى سهو و غفلت وارد بر نماز مىشود . 3 - نقصى كه به واسطه شك پيدا مىشود . احكام نقص عمدى : اگر كسى عمداً چيزى از واجبات نماز را ترك كند نماز او باطل شده و اعادهء آن واجب است [ مساوى است كه آن واجب شرطى از شرائط و يا جزئى از اجزاء باشد و جزء هم چه ركنى باشد و چه غير ركنى و نيز جزء مادى باشد يا صورى و نيز چه عالم به حكم بوده و عمداً كم كرده و چه جاهل به حكم كه در اينجا جاهل هم معذور نيست چه جاهل به حكم وضعى يعنى بطلان و چه جاهل به حكم تكليفى يعنى حرمت تنها جاهل به جهر و اخفات معذور است يعنى اگر كسى با جهل به اينكه بايد نماز صبح را جهراً بخواند و عمداً آهسته خواند و يا با جهل به اينكه نماز ظهر را بايد آهسته بخواند جهراً خواند نمازش كافى است ] . همچنين اگر نمازگزار عمداً چيزى را كه واجب الترك است در نماز انجام داد [ مثلًا دو ركوع در يك ركعت خواند يا آمين گفت و . . . ] بازهم نمازش باطل شده و اعاده واجب است . احكام نقص سهوى : 1 - اگر نمازگزار فراموش كرده و ركنى از اركان نماز را ترك كرد بعد ملتفت شد در اينجا از دو حال خارج نيست : يا اينست كه هنوز محل آن ركن باقى است ملتفت مىشود در اين صورت حتماً بايد آن ركن منسى را اتيان كند و يا اينست كه پس از تجاوز از محلّ متوجه مىشود در اين صورت نمازش باطل شده و بايد از سر گيرد [ محلّ ركن منسى تا زمانى است كه وارد ركن بعدى نشده باشد و بعد الورود محل فوت شده في المثل محلّ ركوع تا زمان ورود به سجده است و محلّ سجده تا زمان ورود به ركوع ركعت بعدى است پس تا به ركوع نرسيده اگر ملتفت شد بايد بنشيند و سجدتين را بخواند سپس باقى اعمال را انجام دهد . . . ] .