و ان ينتصب قائماً مطمئنا و يستحب التكبير له و رفع اليدين به و وضع يديه على ركبتيه مفرجات الاصابع و ردّهما الى خلفه و تسوية ظهره و مدّ عنقه و الدعاء و زيادة التسبيح و ان يقول بعد رفع رأسه سمع اللَّه لمن حمده و الحمد للَّه رب العالمين و يكره ان يركع و يداه تحت ثيابه ، السادس السجود : و يجب في كل ركعة سجدتان هما ركن في الصلاة و يجب في كل
شرح
سبحان ربي العظيم و بحمده [ البته بجاى اين ذكر كبير اگر ذكر صغير هم بگويد يعنى سه بار سبحان اللَّه كافى است ] .
ه - : پس از ذكر ركوع واجب است سر از ركوع برداشته درحالىكه راست ايستاده و بدن هم اطمينان پيدا كند سپس به سجده رود .
و : مستحبات ركوع : مستحب است قبل از ركوع تكبير بگويد و در هنگام تكبير دو دست را تا محاذى گوشها بالا برد و نيز مستحب است دو كف دست را در حين ركوع بر دو سر زانو بگذارد درحالىكه انگشتان دو دست باز و جدا از هم باشند نه چسبيده بهم و مستحب است در حال ركوع زانوها را تا حدّ امكان به طرف پشت ببرد و مستحب است پشت را هموار و مساوى قرار دهد بهگونهاى كه اگر قطره آبى بر پشت او بريزند به هيچ طرف سرازير نشود ] و گردن را كشيده بگيرد و دعاهاى وارده را بخواند و به تسبيح واجب اكتفا نكند بلكه سه بار يا بيشتر تسبيح بگويد و نيز مستحب است پس از سر برداشتن از ركوع بگويد : سمع اللَّه لمن حمده و الحمد للَّه رب العالمين [ يا يكى از اين دو را بگويد ] .
ز : مكروهات : مكروه است به هنگام ركوع دستهاى مصلّى زير جامههايش باشد بلكه بهتر آنست كه دستها را آشكار كند .