سجدة السجود على سبعة اجزاء : الجبهة و اليدين و الركبتين و ابهامي الرجلين و عدم علو موضع السجود على القيام بازيد من لبنة و لو تعذر السجود أومأ او رفع شيئاً و سجد عليه و ان يطمئن به قدر التسبيح و ان يسبح مرة واحدة و صورتها سبحان ربي الاعلى و بحمده و ان يجلس بينهما مطمئنا و ان يضع جبهته على ما يصح السجود عليه و يستحب التكبير له و عند رفع الرأس
شرح
ب : مواضع سجده يا مساجد كه بايد در حال سجده بر روى زمين باشد عبارتست از هفت موضع : 1 - پيشانى 2 و 3 - دو كف دست 4 - و 5 - دو سر زانوان 6 و 7 - دو انگشت ابهام دو پا و اگر عمداً يكى از اينها روى زمين نباشند نماز باطل مىشود .
ج : محل سجده پيشانى انسان نبايد از جاى پا يا زانوى انسان در حال سجده بلندتر باشد مگر به اندازهء يك خشت يعنى چهار انگشت بسته [ بقول علّامهء شعرانى : در بناهاى باقيمانده از آن عهد آجر به اين قطر است ] .
د : اگر از سجده بطور متعارف عاجز است يا بايد به اشاره سجده را انجام دهد و يا چيزى را كه سجده بر او صحيح است بالا آورده و بر آن سجده كند [ مثلًا متكائى يا چيزى جلوى خود گذاشته و بر روى آن سجده كند ] .
ه - : در حال سجود هم بايد به مقدار ذكر واجب بدن آرام باشد و در حال سجده يك بار ذكر گفتن واجب است و كيفيت آن اينست : سبحان ربى الأعلى و بحمده و يا سه بار سبحان اللَّه بگويد و بايد ما بين دو سجده بايد مختصرى بنشيند درحالىكه بدن آرام باشد و دوباره به سجده رود و واجب است كه پيشانى را بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است بگذارد [ كه قبلًا ذكر شد در بحث مكان ] .
و : مستحبات سجده : مستحب است براى سجدتين چهار تكبير بگويد : يكى قبل از سجدهء اول و يكى پس از سر برداشتن از آن و سومى قبل از سجده ثانيه