و التعيين و الوجوب او الندب و الاداء او القضاء و استدامتها حكماً الى الفراغ ، الثاني تكبيرة الاحرام و هي ركن و كذا النية و صورتها اللَّه اكبر .
و لا يكفي الترجمة مع القدرة و يجب التعلم و الاخرس يشير بها مع عقد
شرح
يا عصر و . . .
د : در نيت بايد قصد وجه داشته باشد يعنى اگر عمل واجب است نيت وجوب كند كه عمل را به وجه وجوب انجام مىدهم و اگر مستحب است نيت استحباب كند .
ه - : در نيت بايد ادا را از قضا تعيين كند يعنى اگر نماز ادائى مىخواند به نيت ادا و اگر قضائى است به نيت قضا [ سابقاً در كتاب طهارت مختصرى راجع به اين امور بحث شد .
و : بايد نيت نماز تا آخر نماز استمرار داشته باشد البته استدامهء حكمى كفايت مىكند و استمرار حقيقى معتبر نيست [ سابقاً در باب نيت وضو اينها را بيان كرديم و خلاصه منظور اينست كه نيت جديد بر خلاف نيت قبل پيدا نكند ] .