تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 120
قلبه و شرطها القيام مع القدرة و يستحب رفع اليدين بها الى شحمتى الاذنين ، الثالث القيام و هو ركن مع القدرة . و لو عجز اعتمد فان تعذر صلى قاعداً و لو عجز صلى مضطجعا بالايماء و لو عجز صلى مستلقيا مومياً ه - انسان اخرس « گنگ » براى تكبير اشاره مىكند [ آن را كه تصور كرده كه مردم به زبان مىآورند او به قلب بگذراند ] . و : در حال قدرت بايد تكبيره را ايستاده بگويد آرى مع العجز نشسته گفتن هم جايز است . ز : مستحب است همزمان با تكبيره دو دست را تا محاذى دو نرمهء گوش بالا برد . 3 - سوم از واجبات نماز قيام است و در آن چند مطلب است : الف : قيام نيز از جملهء اركان نماز است كه حكم آن خواهد آمد . ب : در مرحلهء اوّل اگر شخصى قدرت بر ايستادن دارد بايد ايستاده نماز بگذارد . و در مرحلهء دوّم اگر از قيام عاجز است بايد بر چيزى [ مثل ديوار - ستون و . . . ] تكيه نموده و نماز بخواند . در مرحلهء سوّم اگر حتى با تكيه هم قدرت ايستادن ندارد بايد نشسته نماز بخواند . در مرحله چهارم اگر از نشستن هم عاجز است بايد به پهلو خوابيده و نماز بخواند و براى ركوع و سجود اشاره كند [ البته اوّل به پهلوى راست و اگر نشد به پهلوى چپ ] . در مرحله پنجم اگر از اين هم عاجز بود بايد به پشت خوابيده و نماز بخواند و ركوع و سجود را هم با اشاره سر و چشم انجام دهد [ به نيت ركوع سر را مختصرى