در خردسالى درك كرده و با حضرت باقر ابو جعفر محمد بن على ( 56 - 114 ) و حضرت صادق جعفر بن محمد ( 80 - 148 ) عليهما السّلام هم عهد بوده است .
ابن اسحاق از حضرت سجاد عليه السلام از طريق ابن شهاب زهرى [ 1 ] و از طريق عبد الرّحمن بن أبى لبيبه [ 2 ] روايت كرده و مجلس حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السّلام را درك و بدون واسطه و با قيد كلمهء حدّثنى از ايشان نقل خبر كرده است [ 3 ] ، به همين لحاظ علماى رجال اماميّه [ 4 ] ، وى را از أصحاب آن دو إمام بشمار آوردهاند .
گرچه علماى رجال إماميّه او را از محدّثان عامّه دانستهاند و در عين حال بعضى از علماى اهل تسنّن چنان كه فوقا اشاره شد ، او را به تشيّع نسبت دادهاند [ 5 ] ، از أخبارى كه ابن اسحاق در مناقب و فضائل اهل البيت عليهم السلام نقل كرده
هامش
[ ( 1 - ) ] سيرة النبويه ، ج 1 ص 220 و سيرة ابن اسحاق ( چاپ رباط ) ص 93 ( خبر شمارهء 124 ) .
[ ( 2 - ) ] سيرة النبويه ، ج 1 ص 221 . همچنين در شرح نهج البلاغهء ابن أبى الحديد ج 13 ص 220 از طريق عمرو بن على بن الحسين عليه السلام .
[ ( 3 - ) ] سيرهء النبويه ، ج 1 ص 238 و 256 و 365 ، ج 2 ص 278 و 332 ، ج 4 ص 140 و 190 و 313 ، سيرة ابن اسحاق ( چاپ رباط ) ص 229 ( خبر شمارهء 338 ) و ص 272 ( خبر شمارهء 459 ) ، همچنين رجوع شود به كلينى ، كافى ( روضه ) ج 5 ص 95 ( خبر شمارهء 69 ) ، صدوق ، من لا يحضر ، ج 3 ص 473 ( خبر شمارهء 4654 ) و ابن ابى الحديد ، ج 9 ص 317 .
[ ( 4 - ) ] برقى ، رجال ، ص 10 و 20 ، ابن داود ، رجال ، 499 ، شيخ طوسى ، رجال ص 135 و 281 و اختيار معرفة الرجال ( رجال كشى ) ص 390 .
[ ( 5 - ) ] مقدمهء ووستنفلد ص 8 ، عبارت منقول از الكمال فى معرفة الرجال جماعيلى ، ياقوت ، ارشاد ، ج 6 ص 400 ، ابن حجر ، تقريب ، ج 2 ص 144 .