انگيزه و ) نيّتم خوارم مكن ، و با كردارم هلاكم منما و نعمتهايت را از من مگير و به غير خودت واگذارم مكن ، به چه كسى مرا وامىگذارى ؟ به خويشان كه از من ببرند ؟ يا به بيگانگان كه ( براى منافع خود ) بر من يورش آرند .
[ طبق نسخه ديگر : يا به بيگانگان كه به من ترشروئى كنند ؟ ] يا به آنان كه مرا ضعيف و ناتوان خواهند در صورتى كه تو پروردگار و اختيار دار امور منى .
( خدايا ! در اين ظلمتكدهء دنيا و آشفتگى هياهوى كثرات ) به تو از غربت خود مىنالم و از دورى منزل ( خلد و قرب ) خود شكوه مىكنم و از خواريم در برابر كسى كه اختيار دار امورم نمودهاى شكايت دارم .
بار الها ! خشمت را بر من روا مدار ، اگر تو بر من خشم نگيرى از ( خشم ) جز تو باكم نيست ، بلكه عافيت تو برايم توانبخشتر است . پس از تو مىطلبم : به آن نور جمالت كه در قلمرو ( احاطهء قيّومى ) آن ، زمين و آسمانها جلوه نمودهاند و امر پيشينيان و پسينيان بر آن سامان گيرد كه مرا بر خشم خود نميرانى و قهر خود را بر من فرود نياورى ، تو مىتوانى ( از قهر ) به رضا بازآيى تا پيش از مرگ از من خشنود شوى ، هيچ معبود بحقّى جز تو نيست اى پروردگار شهر حرام ( مكّه ) ، و مشعر الحرام ، و خانه كهن كعبه كه بركتت را بر آن فرود آوردهاى و آن را براى همهء مردم ، امن قرار دادهاى .
اى آنكه با بردباريش از گناهان بزرگ درگذرد ، اى آنكه به فضلش نعمت سرشار بخشد ، اى آنكه به كرمش شايان عطا فرمايد ، اى پشتوانهء من در ( گرفتارى و ) اندوهم ، اى مونسم در ( تنهايى و ) قبرم ، اى ولى نعمتم ، اى معبود من و پدرانم ؛ ابراهيم ، اسماعيل ، اسحاق و يعقوب ، واى پروردگار جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل ، و اى پروردگار محمّد خاتم پيامبران ، و اى خداى برگزيدگان ، و اى نازلكننده تورات و انجيل و زبور و قرآن عظيم ، اى فرو فرستنده « كهيعص » ، « طه » ، « يس » ، و قرآن حكيم ، تو پناه منى آنگاه كه همه راهها هر چند وسيع باشند مرا درمانده كنند ، و زمين با همه پهناوريش بر من تنگ شود ، ( خدايا ) اگر رحمت تو دستم نگيرد از رسوايان خواهم بود ، تويى كه مرا بر دشمنانم يارى نموده
موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 870
مساهمون: مجموعة مؤلفين
ص٨٧٠