مدّت عمر باقى مانده ، با بدنهاى سالم خود ، ( به انجام عمل نيك ) شتاب گيريد كه گويا ( آن ترسآور غارتگر ) ناگهان بر شما شبيخون زده و شما را از روى زمين به درون زمين كشانده و از بلنداى ( نام و نشان و ياد ) آن ، به پستى ( گمنامى و فراموشى ) افكنده ، و از انس ( با كسان و دوستان ) آن ، به وحشت ( بىكسى و تنهايى قبر ) آورده و از آسايش و روشنايى آن ، به تاريكى ( بىشمع و چراغ گور ) انداخته و از فضاى باز آن ، به تنگناى ( گودال مدفن ) منتقل كرده است ، آنجا كه نه به ديدار خويشاوند روند ، نه از بيمارى عيادت كنند و نه به فرياد كسى رسند . خدا ما و شما را بر هراسهاى آن روز يارى فرمايد ، و ما و شما را از عقاب آن نجات بخشد ، و براى ما و شما ثواب شايانش را حتمى كند .
اى بندگان خدا ! اگر آن گور ، آخرين چشمانداز شما و پايان كوچ ( و سير ) شما بود . بجا بود كه تنها كار انسان اين باشد كه غمهاى آن را از دنياى خود بيرون ريزد و آن را فراموش كند و بارها سازى خود از ( انديشهء ) آن ، بهرهء خويش را بالا ببرد . ولى چگونه چنين باشد در حالى كه او پس از آن ، در گرو اعمال خويش است ، و بر جايگاه حساب خود ، بازداشت است ، نه ياورى دارد كه او را ( از خطرات ) بازدارد و نه پشتيبانى كه از او دفاع كند . در آن روز است كه نفع نمىدهد كسى را ايمانى كه از قبل نبوده است يا در ايمانش ، خيرى كسب نكرده باشد ، بگو منتظر باشيد كه ما نيز منتظرانيم « 1 » .
شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم ، زيرا خدا ضمانت فرموده كسى را كه تقوى داشته باشد از وضعى كه نمىپسندد به وضعى كه مىپسندد برگرداند و ( از آنجا كه گمان نمىبرد روزيش رساند ) « 2 » . از كسانى مباش كه بر گناهان بندگان خدا بيمناك است و از عقوبت گناه خود آسوده خاطر است ، زيرا خداى سبحان دربارهء بهشتش فريب نمىخورد و به آنچه نزد اوست جز به اطاعت او - اگر خدا خواهد - نتوان رسيد » « 3 » .
هامش
( 1 )لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَالانعام : 158 .
( 2 )وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُطلاق : 3 .
( 3 ) أوصيكم بتقوى اللّه ، و أحذّركم أيّامه ، و ارفع لكم أعلامه ، فكأنّ المخوف قد أفد بمهول وروده و