محرّمات احرام
[ 739 ] - 47 - از امام علىّ بن ابى طالب عليه السّلام و امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام و امام زين العابدين عليه السّلام ، و امام باقر عليه السّلام ، و امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمودند : « ( اين امور ) بر محرم ، حرام است : شكار ، جماع ، به كار بردن بوى خوش ، پوشيدن لباس دوخته ، ازاله مو ، و گرفتن ناخن ، و اگر بعد از محرم شدن قبل از وقوف در عرفه ، عمدا جماع كند ، حجّ خود را ( نيز ) باطل نموده است . و بايد ( يك شتر قربانى ) كفّاره دهد و حجّ خود را ( نيز ) در سال آينده به جا آورد . و اگر زنى هم كه او را در اين عمل ، پيروى نموده محرم باشد ، بر او نيز همانند مرد خواهد بود ، امّا اگر مرد ، او را بر اين عمل مجبور نموده باشد ، يا در خواب ، سراغ او رفته باشد ، يا زن محرم نباشد ، چيزى بر زن ، واجب نيست » « 1 » .
[ 740 ] - 48 - ابن ابى ليلى ، از عطاء نقل مىكند كه گفت : نظر عايشه و حسين بن على عليه السّلام و عبد اللّه بن عمر دربارهء شكارى كه در مكّه ذبح مىشود اين بود كه : « خورده نشود » ، « 2 » گفته شد ، پس آن را چه كنند ؟
گفت : « همانند مردار ، رها مىشود » « 3 » .
حكم مردهء محرم
[ 741 ] - 49 - عبد الرحمن ابن ابى عبد اللّه گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : اگر كسى در حال احرام بميرد ، حكمش چيست ؟
هامش
( 1 ) أنّ المحرم ممنوع من الصّيد و الجماع ، و الطّيب ، و لبس الثّياب المخيطة ، و أخذ الشّعر ، و تقليم الاظفار ، و انّه ان جامع متعمّدا بعد أن أحرم و قبل أن يقف بعرفة فقد أفسد حجّة و عليه الهدى و الحجّ من قابل ، و إن كانت المرأة محرمة فطاوعته ، فعليها مثل ذلك ، و إن استكرهها أو اتاها نائمة أو لم تكن محرمة فلا شىء عليها .
( 2 ) لا يؤكل .
( 3 ) لا يؤكل ، يطرح بمنزلة الميّت .