رهسپار شد در حالى كه عمره مفرده به جا آورد » « 1 » .
[ 736 ] - 44 - معاوية بن عمّار گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : فرق ميان كسى كه عمره تمتّع به جا مىآورد با كسى كه عمره مفرده به جا مىآورد ، چيست ؟ فرمود : كسى كه متمتّع است عمره خود را به حجّ تمتّع ، پيوسته مىسازد ، و كسى كه عمره مفرده به جا مىآورد ، پس از پايان عمره هر جا كه خواست مىرود . « امام حسين عليه السّلام در ايّام ذى الحجّه ، عمره مفرده به جا آورد ، سپس روز ترويه رهسپار عراق شد ، در حالى كه مردم به منى مىرفتند » ، « 2 » و بر كسى كه نمىخواهد حجّ تمتّع به جا آورد ، باكى نيست كه در ايّام ذى الحجّة ، عمره به جا آورد .
حكم مصدود و محصور در حجّ
[ 737 ] - 45 - معاوية بن عمّار گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : محصور در حجّ ، غير از مصدود در حجّ است ، محصور كسى است كه ( بعد از محرم شدن ) مريض شده ( و نمىتواند اعمال را تمام كند ) و مصدود كسى است كه مشركان ( و دشمنان ) او را ( از اتمام اعمال حجّ ) بازمىدارند .
كسى كه مصدود شده ، زنان بر او حلال مىشوند ، و كسى كه محصور شده زنان بر او حلال نمىشوند .
ابن عمّار گويد : از حضرت عليه السّلام ، پيرامون حكم كسى پرسيدم كه محصور شده و قربانى خود را ( به مكّه و منى ) فرستاده است ، فرمود : با ياران خود وقتى را قرار مىگذارد . اگر در ايّام حجّ ( و در سفر حجّ تمتّع ) باشد ، زمان قربانى ، روز عيد قربان است ، پس همان روز ( بعد از آن ساعت معيّن ) از موى خود مىچيند ( و محلّ مىشود ) و براى اتمام مناسك ، تراشيدن سر بر او واجب نيست .
و اگر در عمره باشد آن مقدار زمانى را كه براى ورود يارانش به مكّه لازم است و نيز آن
هامش
( 1 ) و إنّ الحسين بن علىّ عليهما السّلام خرج يوم التّروية الى العراق و كان معتمرا .
( 2 ) قد اعتمر الحسين عليه السّلام فى ذى الحجّة ثمّ راح يوم التّروية إلى العراق و النّاس يروحون إلى منى .