بر من تنگ آمد ، دوست داشتم اى كاش مرا فرو مىبرد ، سپس آهسته و پنهانى ، از نزد او دور شدم در حالى كه بر روى زمين هيچ كس برايم محبوبتر از او و پدرش نبود .
عذرپذيرى حضرت عليه السّلام
[ 589 ] - 3 - علّامه جمال الدين محمّد بن يوسف حنفى گويد : از ( امام ) علىّ بن الحسين عليه السّلام روايت شده كه فرمود : از ( پدر بزرگوار خود امام ) حسين عليه السّلام شنيدم مىفرمود : « اگر كسى ناسزايم گويد در اين گوش - و اشاره به گوش راست خود فرمود - و از من پوزش بخواهد در گوش ديگر ، عذرش را مىپذيرم » « 1 » ، و آن از اين روست كه امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام برايم ، از جدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حديث نمود كه مىفرمود : كسى كه عذر ديگرى را - چه حق باشد يا باطل - نپذيرد در حوض كوثر ورود نيابد .
بردبارى حضرت عليه السّلام
[ 590 ] - 4 - غلام امام حسين عليه السّلام ، جرمى مرتكب شد [ كه عقوبت داشت ] پس فرمان داد تا او را عقوبت كنند . غلام عرض كرد : مولاى من ! و آنان كه خشم خود فرو برند ، حضرت عليه السّلام فرمود : « رهايش سازيد » « 2 » ، پس عرض كرد : « و آنان كه از « جرم » مردم درگذرند ، فرمود : از ( گناه ) تو چشم پوشيدم » « 3 » ، عرض كرد : مولاى من ! « و خدا نيكوكاران را دوست مىدارد » « 4 » فرمود : « تو در راه خدا آزادى ، نيز دو برابر آنچه تاكنون به تو مىدادم از آنت مقرّر داشتم » « 5 » .
رضا به قضاى الهى
[ 591 ] - 5 - شافعى گويد : فرزندى از امام حسين عليه السّلام مرد و در ( ظاهر از ) او اندوهى ديده نشد و (
هامش
( 1 ) لو شتمنى رجل فى هذه الأذن و أومى إلى اليمنى ، و اعتذر لي في الاخرى ، لقبلت ذلك منه .
( 2 )وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَقال عليه السّلام خلّوا عنه .
( 3 )وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ، قال عليه السّلام : قد عفوت عنك .
( 4 )وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَآل عمران : 134 .
( 5 ) أنت حرّ لوجه اللّه و لك ضعف ما كنت اعطيك .