7 - پيرامون خود حضرت عليه السّلام
ادب حسين عليه السّلام
[ 587 ] - 1 - امام باقر عليه السّلام فرمود : « ( امام ) حسين عليه السّلام ، به احترام ( امام ) حسن عليه السّلام ، در حضور او سخن نمىگفت » « 1 » ، و محمّد بن حنفيه به احترام ( امام ) حسين عليه السّلام ، در حضور او سخن نمىگفت .
عفو حضرت عليه السّلام
[ 588 ] - 2 - محدث قمى ( ره ) نقل مىكند : در يكى از كتب اخلاقى ، جريانى به اين عبارت ديدم ، عصار بن مصطلق گويد : ( در سفرى ) وارد مدينه شدم ، حسين بن على عليه السّلام را ديدم ، از سيماى خوش و قيافهء جذاب او خوشم آمد ، و آن كينهاى كه سينهام از پدر او پنهان داشت ، حسد مرا برانگيخت ، ( به قصد توهين و آزار ، نزديك او رفتم و ) گفتم : تو فرزند ابو ترابى ؟
فرمود : آرى .
پس در ناسزا گويى او و پدرش ، تا توانستم گفتم ، ( همين كه خسته شدم و بازماندم ) ، همچون دلسوزى مهربان به من نگاهى كرد ، سپس ( اين آيات را تلاوت ) فرمود : أعوذ باللّه من الشيطان الرجيم ، بسم اللّه الرّحمن الرّحيم « ( اى رسول ما ، طريقهء عفو و بخشش پيش گير و به نيكوكارى امر كن و ( چنانچه نپذيرند ) از مردم نادان روى بگردان و چنانچه بخواهد از طرف شيطان در تو وسوسه و جنبشى پديد آيد به خدا پناه بر كه او به حقيقت ،
هامش
( 1 ) ما تكلّم الحسين بين يدى الحسين اعظاما له .