من فرزند دخت پيامبرم » « 1 » ؟ عرض كرد : البتّه ، ما مىدانيم و مىشناسيم كه در دنيا كسى جز تو فرزند دخت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيست و يارى تو همچون نماز و روزه كه هر يك بدون ديگرى پذيرفته نيست بر همهء امّت واجب است .
امام عليه السّلام فرمود : « ابن عبّاس ! اكنون چه مىگويى دربارهء مردمى كه فرزند دخت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را از خانه و زادگاه خود و حرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و مجاورت قبر و مسجد و جايگاه هجرت او رانده او را نگران و هراسان رها كردهاند ، نه در جايى ، قرار دارد و نه در ديارى پناه ، مىخواهند او را كشته خونش را بريزند با اينكه نه شريكى براى خدا قرار داده و نه جز او يارى گرفته و نه از سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چيزى را تغيير داده است » « 2 » ؟ ! ابن عبّاس عرض كرد : من دربارهء آنان نمىگويم جز اينكه : آنان به خدا و رسول كفر ورزيدند و نماز را جز به حال كسالت ( و اكراه ) بجا نياوردند « 3 » . و نيز : آنان به مردم ريا كنند و جز اندك ( آن هم به قصد ريا ) خدا را ياد نكنند ، دو دل و مردّد باشند كه به سوى مؤمنان يكدل مىروند و نه به جانب كافران و هر كه را خدا گمراه كند ( و به خود واگذارد ) او را هرگز به راه هدايت نخواهى يافت « 4 » .
و بر همانند اينان آن عذاب ناگهانى فرود مىآيد و امّا تو - اى فرزند دخت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله - سالار مفتخران به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و فرزند سرور ( عالميان ) ، حضرت بتول . اى فرزند دخت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ! مپندار كه خدا از آنچه ستمگران مىكنند غافل است و من شهادت مىدهم
هامش
( 1 ) يا ابن عباس ! تعلم أنّي ابن بنت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله .
( 2 ) يا ابن عباس ! فما تقول في قوم أخرجوا ابن بنت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله من داره و قراره و مولده ، و حرم رسوله و مجاورة قبره و مولده و مسجده ، و موضع مهاجره ، فتركوه خائفا مرعوبا لا يستقرّ في قرار ، و لا يأوي في موطن ، يريدون في ذلك قتله و سفك دمه ، و هو لم يشرك باللّه شيئا ، و لا اتّخذ من دونه وليّا ، و لم يتغيّر عمّا كان عليه رسول اللّه .
( 3 )أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ كُسالىتوبه : 45
( 4 )يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ لا إِلى هؤُلاءِ وَ لا إِلى هؤُلاءِ ، وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًانساء : 142 .