من از اويم ، هر كه او را دوست دارد مرا دوست داشته و هر كه مرا دوست دارد خدا را دوست داشته است . هر كه على عليه السّلام را دشمن دارد مرا دشمن داشته و هر كه مرا دشمن دارد خدا را دشمن داشته است ؟
گفتند : آرى به خدا ، شنيديم .
سپس مردم پراكنده شدند .
امام حسين عليه السّلام خطبه ديگرى دارد كه برخى علما « 1 » و مؤلفان فرمودهاند : از خطبههاى حضرت عليه السّلام در منى است اينك متن آن :
[ 216 ] - 41 - سخن امام حسين عليه السّلام در امر به معروف و نهى از منكر : ( اين كلام از امير مؤمنان عليه السّلام هم روايت شده است ) « اى مردم از آنچه خدا به آن اولياى خود را پند داده پند گيريد ، مانند بدگويى او از دانشمندان يهود آنجا كه مىفرمايد : چرا دانشمندان الهى ، آنان را از گفتار گناهشان بازنمىدارند ؟ . و فرمايد : « از ميان بنى اسرائيل آنان كه كفر ورزيدند لعن شدند » - تا فرمايد - : چه بد بود آنچه مىكردند .
و بدين سان خداوند آنان را نكوهش كرد ، چون آنان از ستمگران ميان خود كارهاى زشت و فساد مىديدند و نهيشان نمىكردند به طمع آنچه از آنها به ايشان مىرسيد و از بيم آنچه از آن مىترسيدند ، با اينكه خدا مىفرمايد : « از مردم نترسيد و از من بترسيد » . و فرمايد : مردان و زنان با ايمان دوستان يكديگرند ، به كارهاى پسنديده وامىدارند و از كارهاى ناپسند بازمىدارند .
خدا از امر به معروف و نهى از منكر به عنوان تكليف واجبى از خود ، آغاز كرده است ، زيرا مىدانسته كه اگر اين فريضه ادا شود و برپا گردد همه فرايض - از آسان و دشوار - برپا شوند ، چه امر به معروف و نهى از منكر دعوت به اسلام است همراه ردّ مظالم و مخالفت با ظالم و تقسيم بيت المال و غنايم ، و گرفتن زكات از جاى خود و صرف آن در مورد بسزاى خود .
سپس شما اى گروه نيرومند ! دستهاى هستيد كه به دانش و نيكى و خيرخواهى
هامش
( 1 ) ولايت فقيه ، امام خمينى ، خطبه امام حسين عليه السّلام در منى ، محمد صادق نجمى .