خاندان خود را از گرفتن آن بازمىداشتى و با ناچيزترين آذوقهاى كه داشتى طليعهء زر و سيم دشمنانت را از خود مىراندى . تعجّبى ندارد كه تو زادهء نسل نبوّتى و شيرخوارهء پستان حكمتى . اكنون به سوى نسيم خوش ( قرب خداوندى ) و سبزهزار خوشبوى ( حيات ابدى ) و بهشت پرنعمت روان شو . خدا بر آن ، پاداش ما و شما را بزرگ دارد و از آن ، تسليت و خوش سوگوارى عطامان فرمايد » « 1 » .
مرثيهء ( امام ) حسين عليه السّلام در سوگ برادر
[ 174 ] - 40 - چون ( امام ) حسين عليه السّلام جنازهء برادر خود ( امام ) حسن عليه السّلام را در درون قبر نهاد فرمود :
« آيا موى سر و صورت خود را روغن زنم و خوشبو كنم ، با اينكه سر تو به خاكآلوده و تو از دست من ربوده گشتهاى .
يا آيا با چيزى كه دوست دارم از دنيا كام گيرم . هان ! هر چه به تو نزديكتر است دوستداشتنى است .
من همواره بر تو مىگريم ، تا كبوترى آواز مىخواند ، تا باد شمال و جنوب مىوزد .
تا چشمم قطرات اشك مىريزد ، تا شاخهء سبزى در باغهاى حجاز ( مىرويد و ) سبز مىشود . گريهام طولانى و اشكهايم روان است كه تو ( از ما ) دور شده ( كوچ كردى ) و قبرت نزديك است . غريب است با اينكه اعضاى خانوادهها دورش را گرفتهاند . هان ! هر كه زير خاك است غريب است .
اين بازماندگان از پى رفتگان خود شادمان نشوند و براى مرگ در هر جوانمردى سهمى است .
هامش
( 1 ) رحمك اللّه أبا محمّد أن كنت لتباصر الحقّ مظانّه ، و تؤثر اللّه عند تداحض الباطل في مواطن التّقيّة بحسن الرّويّة ، و تستشفّ جليل معاظم الدّنيا به عين لها حاقرة ، و تقبض عليها يدا طاهرة الأطراف نقيّة الأسرة ، و تردع بادرة غرب أعدائك بأيسر المؤونة عليك ، و لا غرو و أنت ابن سلالة النّبوّة و رضيع لبان الحكمة ، فإلى روح و ريحان و جنّة نعيم ، أعظم اللّه لنا و لكم الأجر عليه ، و وهب لنا و لكم السّلوة و حسن الأسى عنه .