سوگند خوردن بخورد ، به هر كس كه قسم بخورد ، گو اينكه آن معنا قسم شرعى نيست ولى بالاخره او را در گرو گذاشتن است و بىاحترامى است .
پس قسم اگر دروغ باشد ، گناه اندر گناه است .
حال راست چطور ؟ آيا براى هر راستى بايد قسم خورد ؟ نه . در روايات و دستورات دينى ، زياد داريم كه قسم را خوار نكنيد ولو براى هر حرف راستى . آخر همه جا كه جاى واللَّهِ و باللَّهِ نيست ؛ موارد خاصى . انسان خودش بايد طورى عمل كند و طورى باشد كه ديگران به او آنقدر اعتماد داشته باشند كه وقتى يك جمله مىگويد چون او را صادق مىدانند حرفش را راست بدانند . چنين اشخاصى اصلًا احتياج به قسم خوردن ندارند ؛ قسم هم كه نخورند افراد حرفشان را باور مىكنند .
وقتى كه انسان خودش بىمايه است و مىداند كه ديگران به حرفش اعتماد ندارند ، دائماً قسم مىخورد . قسم راست خوردن هم از نظر شرعى يك امر زشتى است . ما
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 580
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٥٨٠