آب پنهان شود ( چون آب اگر قاعر بشود معدوم كه نشده ، مىرود در قعر زمين و مخفى مىشود ) ، بگو اگر اين آب كه آب هدايت و راهنمايى است و به وسيلهء مقام امامت در ميان شما جارى مىشود از شما مخفى و پنهان بشود ، كيست كه باز آب جارى را به شما برگرداند غير از ذات اقدس بارىتعالى ؟
در اينجا آيات سورهء مباركهء ملك پايان مىپذيرد .
ماه مبارك رجب است . براى جمعهء اول رجب يك سلسله اعمال وارد شده است و يك ارزشهايى كه ديگر اصلًا اين حرفها در ميان ما مطرح نيست . مصداق « قُلْ أَرَأَيْتُمْ انْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتيكُمْ بِماءٍ مَعينٍ » همينهاست . نام ماهها از قمرى تبديل مىشود به شمسى ؛ انسان اول خيال نمىكند كه به دنبال خودش چه چيزهايى مىآورد . ما كه بچه بوديم ، در منزل خود ما ( من از هفت و هشت سالگى كاملًا يادم هست ) اصلًا اينكه ماه رجب دارد مىآيد مشخص بود ؛ مىگفتند يك هفته به ماه رجب مانده ، پنج روز مانده ، سه روز مانده ، امشب احتمالًا اول ماه رجب است ، برويم براى استهلال ؛ مىرفتند براى استهلال ، ماه را ببينند ، شب اول ماه رجب است ، اعمال ماه رجب را بجا بياورند . در مسجد كه جمع مىشدند ، همه صحبت آمدن ماه رجب بود . ماه مبارك رجب و ماه مبارك شعبان پيشدرآمدهاى ماه مبارك رمضان هستند . من از بچگى هميشه اين را مىديدم ، مرحوم ابوى ما و مرحومهء والدهء ما غير از اول و آخر ماه رجب و غير از ايامالبيض ( يعنى سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم اين ماه كه اعمال بالخصوصى دارد و عمل معروفش به نام عمل « امّ داود » را ما آن زمان بچه بوديم بجا آورده بوديم ، بعد بزرگ شديم فراموش كرديم ؛ به تبع آن جوّى كه آن وقت وجود داشت ، يعنى آب جارىاى كه در آن وقت بود ، ولى وقتى كه آبى رفت و مخفى شد ، ديگر كيست كه از نو آن را جارى كند ) ايندو غير از روز اول و روز آخر و سه روز وسط ، حداقل پنجشنبه و جمعهها روزه بودند و بلكه مرحوم ابوى ما در بعضى از سالها دو ماه رجب و شعبان را پيوسته روزه مىگرفتند و به ماه مبارك رمضان متصل مىكردند ، يعنى اين سه ماه را يكسره روزه مىگرفتند . اصلًا اين ماه ، ماه استغفار و توبه و عبادت است . حتى وارد شده است كه اگر كسى نتواند روزهء اين ماه را بگيرد ذكرى وارد شده است كه روزى صد بار اين ذكر را بگويد به عنوان جبران روزهاى كه نتوانسته است بگيرد .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 559
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٥٥٩