مسألهء شهادت
دوم مسألهء شهادت است . مرگ به صورت شهادت ، جمع ميان هردوست . از يك طرف ولىّاللَّه از اين جهان به جهان ديگر منتقل شده و از طرف ديگر فرصت را از دست نداده است ، چرا كه شهادت يعنى تبديل كردن عمر به بهترين شكل عمل ؛ يعنى بهصورت يك عمل و بهصورت يك تكليف و يك مسؤوليت ، عمر را به پايان رساندن ، كه ديگر انسان نمىتواند چنين فرض كند و بگويد كه اگر من شهيد نشوم و در دنيا عمر كنم ممكن است كار بالاترى انجام دهم ؛ كار بالاترى نيست .
پيغمبر فرمود : هر ذىبِرّى ، يعنى هر صاحب عمل نيكى ، فوق عمل بِرّش ، برّى هست ، مگر شهادت كه ديگر ما فوق اين برّ ، برّى نيست « 1 » ؛ يعنى كسى نمىتواند بگويد من آرزوى شهادت در راه خدا را ندارم ، براى اينكه مىخواهم به جاى شهادت كار بالاترى در اين دنيا انجام بدهم . پيغمبر فرمود كار بالاترى وجود ندارد .
اين است كه در مقابل آرزوى مرگ به صورت شهادت ، ديگر خواستن طول عمر معنى ندارد و ما مىبينيم كه اولياء اللَّه هميشه مرگ بهصورت شهادت را آرزو مىكنند . آن جملهاى كه على عليه السلام فرمود كه اگر هزار ضربت شمشير بر من وارد شود و شهيد شوم آن را بر مرگ در بستر ترجيح مىدهم ، معنايش همين است .
آن كسانى كه اولياءاللَّه واقعى هستند آن دنيا را به رأىالعين دارند مىبينند و از آنچه پيش فرستادهاند [ خشنودند . ]
در نهجالبلاغه آمده است كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : يا على ! مرگ تو به صورت شهادت است و تو شهيد از دنيا خواهى رفت . على عليه السلام مىفرمايد وقتى كه در احد هفتاد نفر از مسلمين شهيد شدند و من از شهادت محروم شدم متأثر شدم . ( ايشان در اين زمان يك جوان سىساله است ، كسى كه بيش از سه چهار سال از ازدواجش نگذشته و دو پسر كوچك هم در خانه دارد . بايد اين قرائن و شواهد مادى را هم درنظر گرفت . ) رفتم خدمت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و عرض كردم يا رسولَاللَّه ! آيا شما به من نفرموديد كه من شهيد خواهم شد ، پس چرا من شهيد نشدم ؟ فرمود : يا على ! تو شهيد خواهى شد و شهادت براى تو مقدر است و تو با شهادت از دنيا خواهى رفت . بعد پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : يا على ! صبر تو در
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 74 / ص 60 .