قضيه ، اگر اهل ايمان و تقوا نباشند بركتها را مىگيريم . قبول دارم كه در ابتدا تصورش براى انسان مشكل به نظر مىرسد ولى اين حقيقتى است . خيلى از امور ابتدا به نظر انسان مشكل مىرسد ولى حقيقت است . در همين امسال در كاشان چند جلسهاى تحت عنوان « دولت حضرت مهدى عجّل اللَّه تعالى فرجه » بحث كردم بر اساس آنچه كه از مجموع آثار و اخبار اسلامى استفاده مىشود كه در دولت اسلامى و به قول امروزيها در حكومت ايدهآل اسلامى ، چه وضعى پيش مىآيد ؟ از جمله چيزهايى كه در آن دولت كاملًا به چشم مىخورد يك نوع توافق و هماهنگى و به عبارت ديگر يك نوع سَرِ مهربانى است كه ميان طبيعت و انسان برقرار مىشود ، يعنى ديگر اين عالم طبيعت آن حوادثى را كه عكسالعملهاى خيلى شديد است - مثل طوفانها و زلزلهها - به كلى نفى مىكند ، به شكل ديگرى و از جاى ديگرى آنها را خارج مىكند ؛ و برعكس ، زمين آنچه از ذخاير در باطن خود دارد همه را در اختيار مىگذارد : « وَ يُخْرِجُ الْارْضُ افْلاذَ كَبِدِها » « 1 » آن يك امر استثنايى نيست ، عملى شدن و اجرا شدن همان « وَ لَوْ انَّ اهْلَ الْقُرى امَنوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْارْض » است .
ما الآن نمىتوانيم درست پيشبينى كنيم كه چقدر از بدبختيها و نكبتهايى كه از ناحيهء عالم به ما مىرسد بستگى دارد به اعمال ناشايستى كه ما خودمان در روى زمين انجام مىدهيم ، ولى از نظر قرآن اين مطلب يك حقيقت مسلّم و غيرقابل ترديد است . اين است كه در اين آياتِ « فَكَيْفَ كانَ عَذابى وَ نُذُر » اين داستانها را كه خيلى مختصر و با جملههاى كوتاه ، خيلى سريع و با لحنى تند و خشن و كوبنده بيان مىكند بدون اينكه در صدد اين باشد كه داستان را تشريح كند ، همه براى اين است كه اين مطلب را بفهماند كه اعراض كردن از آنچه كه انبيا براى مردم آوردهاند ، از آن دعوت و از آن نعمتى كه به وسيلهء آنها به مردم ارائه شده است و به عبارت ديگر كفران اين نعمت چه عكسالعملى در گذشته داشته است و در آينده هم خواهد داشت . پس در اين آيات بنا بر اين نيست كه مطلب ديگرى مثلًا قسمتى از يك داستان گفته شود كه در جاى ديگر گفته نشده است . عمدهء [ هدف ] اين است كه روح آن داستان در اينجا خوب منعكس شود .
هامش
( 1 )
. منتخب الاثر ، صفحهء 472 ، حديث 4 .