رمضان ، ماه ضيافت خدا
شبهاى احياء دارد نزديك مىشود . چه تعبير عجيبى دارد پيغمبر اكرم براى ماه مبارك رمضان ؛ مىفرمايد : دُعيتُمْ فيهِ الى ضِيافَةِ اللَّهِ « 1 » شما در اين ماه به مهمانى خدا خوانده شدهايد ؛ در اين ماه ، خدا ميزبان است و شما ميهمان . پس به اين مقياس بفهميد چقدر درهاى رحمت الهى در اين ماه باز است ! مىدانيد در رابطهء ميزبان و ميهمان ، اين ميزبان است كه شأن مهمان را گرامى مىدارد . هر كسى وقتى مهمان يك آدم كريم شد ، به دليل اين كه مهمان است ، ميزبانْ او را گرامى مىدارد . فقط كوشش كنيد كه لااقل بتوانيد به صورت يك مهمان بر سر سفرهء اين ميزبان وارد بشويد .
اوج معنويت ماه مبارك رمضان ، شبهاى قدر است كه نزديك است . ما بايد در طول اين بيست روز لااقل كارى كرده باشيم كه در اين ايام و ليالى قدر ( نوزدهم ، بيست و يكم و بيست و سوم ) [ بتوانيم به صورت يك ميهمان بر سرسفرهء اين ميزبان وارد شويم . ] اين روزه گرفتنها ، اين - به خيال خودمان - زنجير بر نفس امّاره زدنها ، با طبيعت مبارزهكردنها ، روحانيت را غلبه دادن بر طبيعت ، ذكر زياد كردن خدا ، دعاى زياد خواندن ، تلاوت قرآن زياد كردن ، در ياد خدا زياد بودن ، اينها همه آمادگى است براى اين كه در اين شبهاى احياء بتوانيم مانند يك ميهمان بر سر سفرهء رحمت خالق خودمان وارد بشويم [ و در اين ضيافت ] شركت كنيم ؛ توبه كنيم ، انابه كنيم ، استغفار كنيم ، از خداى متعال رحمت بخواهيم ؛ سعادت بخواهيم براى خودمان ، براى برادران مؤمن خودمان ، براى جامعهء اسلامى خودمان ، اصلاح نفس خودمان را بخواهيم . عبادت اصلًا براى نورانيت است . ما عبادت مىكنيم براى اين كه به وسيلهء عبادت و به ياد خدا بودن و غير خدا را فراموش كردن ، از اين ظلمتها و كدورتها و تيرگيها بيرون بياييم و قلب ما به نور الهى منوّر شود .
از ذات مقدس خداى متعال مسئلت مىكنيم كه به همهء ما توفيق عبادت واقعى عنايت بفرمايد .
خدايا ! جان ما و دل ما و قلب ما را بينا و شنوا و گويا قرار بده . خدايا ! دلهاى ما را به نور قرآن منوّر بفرما ، توفيق توبه و اخلاص به همهء ما كرامت كن ، خير دنيا و آخرت به همه عنايت بفرما ، اموات ما غريق رحمت خودت بفرما .
هامش
( 1 )
. خطبهء شعبانيه .