را به خود جلب كند . زن و زيور ، زن و آرايش دو موجود توأم با يكديگرند . زن موجودى است ظريف و لطيف . در هر جنسى - حتى در غير انسان هم - جنس ماده هميشه ظريفتر و مظهر جمال و زيبايى و آرايش است ، و وقتى مىخواهند فتنه ايجاد نشود ، به آن كه مظهر جمال است بايد بگويند خودت را نشان نده نه به آن كه مظهر خشونت و قوّت است ، آن كه جلب نظرى ندارد ؛ به آن كه جلب نظر مىكند مىگويند اسباب غوايت و گمراهى فراهم نكن .
دختر نمايى برخى پسران ، پديدهء مخصوص عصر ما
در دنياى امروز [ به كار ديگرى روى آوردهاند ] و البته اين يك چيزى است كه من به طور قطع و يقين مىگويم امرى نيست كه دوام داشته باشد و آخر سرشان به سنگ خواهد خورد و به ناموس خلقت برمىگردند . اين كه زنها كوشش مىكنند براى مردنمايى و برعكس ، پسرها و مردها كوشش مىكنند در جهت زن نمايى و دختر نمايى ، يكى از آن هوسهاى كودكانهء زودگذر بشر است و بيشتر در ناحيهء پسرها ديده مىشود . اين ديگر يك پديدهء مخصوص زمان ماست و از نظر من يك پديدهء زودگذر است . خوششان مىآيد كه مثل دخترها لباس بپوشند و ژستهاى آنها را بگيرند ، مثل آنها آرايش كنند به طورى كه گاهى انسان وقتى برخورد مىكند نمىفهمد اين پسر است يا دختر ، و به قول بعضى « مطالعات عميقترى لازم است تا آدم بفهمد اين پسر است يا دختر » ! اين يك امرى است بر خلاف خلقت و اصول فطرت . بشر از اين جور هوسهاى احمقانه و كودكانه زياد دارد ولى دوام پيدا نخواهد كرد .
پس يك مطلب اين است كه حال كه امر دائر بوده است كه مرد و زن در معاشرت با يكديگر آنچه را كه « آزادى مطلق » ناميده مىشود نداشته باشند ، يعنى به هر شكل با يكديگر تماس نداشته باشند ، چرا زن مكلّف به پوشيدن شده نه مرد ؟
رازش همين بود كه عرض كردم .
آرامش روانى ، اولين فايدهء پوشش زن
مسئلهء ديگر اين است كه اصل مطلب براى چيست ؟ چه لزوم و ضرورتى دارد ؟ چرا بايد مسئلهء محرم و نامحرم مطرح باشد ؟ چرا بايد زن خودش را از غير محارم خود