بپوشاند ؟ رمز و سرّ اين مطلب چيست و چه فايدهاى دارد ؟
اولين خاصيتش خاصيت روانى است ، يعنى آرامش روانى . در هر جامعهاى كه روابط زن و مرد بر اساس عفاف بود - عفاف در همين حدود اسلامى كه عرض مىكنم - يعنى زنان در خارج دايره و كادر ازدواج ، خودآرا و خودنما نبودند و وسيلهء تهييج مردان را فراهم نكردند و مردان هم در خارج از دايرهء ازدواج دنبال لذتجويى و كامجويى به وسيلهء چشم ، دست ، لامسه و غير لامسه نبودند قلبها و روحها آرام و سالم است ، و در هر جامعهاى كه برعكسِ [ اين حالت ] است اولين ناراحتى اجتماعى ، ناراحتيهاى روانى است .
گروهى از فرنگيها گفتند خير ، وقتى زن و مرد از يكديگر دور باشند ناراحتيها و عقدههاى روانى به وجود مىآيد . ولى تجربهء همين يك قرن گذشته و كمتر از يك قرن گذشته كاملًا ثابت كرد كه مسئله برعكس است : به هر اندازه كه آزادى در مسائل جنسى بيشتر است التهاب در افرادْ زيادتر و بيشتر است ، چون غريزهء جنسى انسان ( مانند چند غريزهء ديگر مثل غريزهء جاهطلبى ، غريزهء علمطلبى و غريزهء عبادت ) صرفاً ظرفيت جسمانى ندارد ، ظرفيت روحى هم دارد . غرايزى كه صرفاً ظرفيت جسمانى دارند مثل خوردن ، داراى يك ظرفيت محدودى هستند . انسان يك مقدار محدود مىتواند غذا بخورد ، از آن بيشتر نمىتواند ؛ اگر بگويند باز هم مىخواهى ، برايش مجازات است . ولى مالكيت چطور ؟ مالكيت هم مثل خوردن است ؟ آيا ظرفيت مالكيت براى انسان يك ظرفيت محدود است ؛ يعنى اگر انسان مثلًا مالك صد هزار تومان شد و شكمش از نان پر شد ، ديگر روحش هم از مالكيتخواهى پر مىشود ؟ نه ، وقتى صد هزار تومان را دارا شد مىخواهد دويست هزار تومان داشته باشد ، وقتى دويست هزار تومان دارا شد تشنهتر است براى پانصد هزارتومان ، ميليونر كه شد تشنهتر مىشود براى ميلياردر شدن ؛ و آن كه از همهء مردم دنيا ثروتمندتر است ، از همهء مردم دنيا براى ثروت تشنهتر است .
جاهطلبى چطور ؟ آن هم همين طور است . يك آدمى كه هيچ چيز ندارد ، براى اين كه رئيس يك انجمن بشود دلش [ لك ] مىزند ولى آيا رئيس انجمن كه شد ديگر ظرفيتش پر مىشود و مىگويد همين كافى است ؟ نه ، بعد دلش مىخواهد توسعهء بيشترى پيدا كند ، مثلًا شهردار يك منطقه يا يك شهر كوچك بشود . بعد ، از آن بالاتر [ را مىخواهد . ] اگر به يك نفر تمام دنيا را بدهند و بگويند تو سلطان جميع
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 455
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٤٥٥