روحى به قدرى با رسول خدا انطباق داشت كه بايد گفت در جهان نظير نداشت . اين زن ، بسيار فداكار و عاقله بود ؛ مالش ، جانش ، هستىاش ، خوشى ، سعادت و همه چيز خود را به پاى رسول اكرم ريخت . بعد از وفات ابوطالب و خديجه ، سختگيرى بر رسول اكرم به حدّ اعلا رسيد . در اين ميان خدا وسيلهء عجيبى فراهم كرد :
مردم مدينه دو قبيله بودند به نام اوس و خزرج كه هميشه با هم جنگ داشتند .
يك نفر از آنها به نام اسعد بن زُراره به مكه مىآيد براى اينكه از قريش استمداد كند .
بر يكى از مردم قريش وارد مىشود . كعبه از قديم معبد بود - گو اينكه در آن زمان بتخانه بود و رسم طواف كه از زمان حضرت ابراهيم معمول بود هنوز ادامه داشت .
هركس كه مىآمد ، يك طوافى هم دور كعبه مىكرد . اين شخص وقتى خواست برود به زيارت كعبه و طواف كند ، ميزبانش به او گفت : « مواظب باش ! مردى در ميان ما پيدا شده ، ساحر و جادوگرى كه گاهى در مسجدالحرام پيدا مىشود و سخنان دلرباى عجيبى دارد . يك وقت سخنان او به گوش تو نرسد كه تو را بىاختيار مىكند . سِحرى در سخنان او هست » . اتفاقاً او موقعى براى طواف مىرود كه رسول اكرم در كنار كعبه در حِجر اسماعيل نشسته بودند و با خودشان قرآن مىخواندند . در گوش اين شخص پنبه كرده بودند كه يك وقت چيزى نشنود . مشغول طواف كردن بود كه قيافهء شخصى خيلى او را جذب كرد . ( رسول اكرم سيماى عجيبى داشتند . )
گفت نكند اين همان آدمى باشد كه اينها مىگويند ؟ يك وقت با خودش فكر كرد كه عجب ديوانگى است كه من گوشهايم را پنبه كردهام . من آدمم ، حرفهاى او را مىشنوم . پنبه را از گوشش بيرون انداخت . آيات قرآن را شنيد . تمايل پيدا كرد . اين امر منشأ آشنايى مردم مدينه با رسول اكرم صلى الله عليه و آله شد . بعد آمد صحبتهايى كرد و بعدها ملاقاتهاى محرمانهاى با حضرت رسول كردند تا اينكه عدهاى از اينها [ به مكه ] آمدند و قرار شد در موسم حج در يكى از شبهاى تشريق ، يعنى شب دوازدهم ، وقتى كه همه خواب هستند بيايند در منى ، در عقبهء وسطى ، در يكى از گردنههاى آنجا ، رسول اكرم صلى الله عليه و آله هم بيايند آنجا و حرفهايشان را بزنند . در آنجا رسول اكرم فرمود من شما را دعوت مىكنم به خداى يگانه و . . . و شما اگر حاضريد ايمان بياوريد من به شهر شما خواهم آمد . آنها هم قبول كردند و مسلمان شدند ، كه جريانش مفصل است .
زمينهء اينكه رسول اكرم صلى الله عليه و آله از مكه به مدينه منتقل بشوند فراهم شد . اين اولين
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 224
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٢٢٤