آيهها اين است :
وَ وَصَّيْنَا الْانْسانَ بِوالِدَيْهِ احْساناً حَمَلَتْهُ امُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلثونَ شَهْراً حَتّى اذا بَلَغَ اشُدَّهُ وَ بَلَغَ ارْبَعينَ سَنَةً قالَ رَبِّ اوْزِعْنى انْ اشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتى انْعَمْتَ عَلَىَّ وَ عَلى والِدَىَّ وَ انْ اعْمَلَ صالِحاً تَرْضيهُ وَ اصْلِحْ لى فى ذُرِّيَّتى انّى تُبْتُ الَيْكَ وَ انّى مِنَ الْمُسْلِمينَ « 1 » .
ما انسان را سفارش كرديم به نيكى نسبت به پدر و مادر . مادرش به سختى بار او را كشيد و به سختى به زمين نهاد . مدت باردارى تا جدا شدن از شيرخوارگى مجموعاً سى ماه بود ، تا رسيد به سن چهلسالگى و گفت : پروردگارا به من القاء كن كه نعمت تو را كه به من و پدر و مادرم انعام كردهاى شكرگزارى و قدردانى كنم و عمل صالحى كه موجب رضا و خشنودى تو باشد بجا آورم . پروردگارا نسل مرا صالح گردان . من به سوى تو بازگشت مىكنم و از كسانى هستم كه تسليم امر تو هستند .
اين آيه طرز فكر و انديشهء يك نسل صالح را ذكر مىكند . گفته شده كه اين آيه دربارهء حضرت سيدالشهداء عليه السلام است . البته ايشان مصداق اتَمّ آيه هستند اما آيه ، كلى است . در اين آيه پنج شش خصوصيت براى نسل صالح ذكر مىكند .
يكى روح شكرگزارى و قدردانى نسبت به نعمتها و موهبتهاى خلقت : رَبِّ اوْزِعْنى انْ اشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتى انْعَمْتَ عَلَىَّ وَ عَلى والِدَىَّ . چشم مىاندازد به اين همه نعمتها و موهبتها كه خداوند بر او و بر نسل گذشته كرده است ، مىگويد : خدايا به من نيرو بده ، قوّت بده كه بتوانم حقشناسى و قدردانى كنم ، از نعمتهاى گذشته طبق رضاى تو استفاده بكنم . شكر هر نعمت اين است كه بهرهاى كه شايستهء آن نعمت است از او گرفته بشود .
ديگر اينكه از خداوند توفيق عمل و كار مىخواهد . رو به كار و عمل آورده ، آن هم كار مفيد كه مورد رضايت خداست : وَ انْ اعْمَلَ صالِحاً تَرْضيهُ .
ديگر اينكه توجه دارد به نسل آينده و صلاح و اصلاح آن نسل . مىگويد : وَ اصْلِحْ لى فى ذُرِّيَّتى .
هامش
( 1 ) . احقاف / 15 .