فوايد و آثار ايمان [ بيست گفتار ]
اين سخنرانى در 13 جمادى الاولى 1382 هجرى قمرى ( 1341 هجرى شمسى ) ايراد شده است .
ناصرخسرو مىگويد :
ز دنيا روى زى دين كردم ايراك * مرا بىدين جهان چَه بود و زندان
مرا پورا ز دين ملكى است در دل * كه آن هرگز نخواهد گشت ويران
در باب ايمان دو جهت غالباً مورد توجه است : يكى اينكه ايمان و عقيدهء دينى از چه ناشى مىشود و چه عاملى سبب شده و مىشود كه بشر به سوى دين و ايمان سوق داده مىشود ؟ آيا آن عامل ، داخلى است يا خارجى ؟ يعنى آيا از فطرت ذاتى بشر سرچشمه مىگيرد يا آنكه پارهاى عوامل خارجى بشر را به اين طرف سوق مىدهند ؟ به عبارت ديگر ريشه و اصل و مبناى حس دينى چيست ؟ و اين حس چقدر محتوى حقيقت است ؟ جهت دوم ، آثار و فوايد دين و ايمان است . هركدام از اينها بحث جالب و قابل توجهى است .
سرمايه يا سربار ؟
بحث امروز ما در اطراف اين است كه ايمان و اعتقاد مذهبى چه اثرى مىتواند داشته باشد ؟ يك نفر ممكن است واقعاً مؤمن و معتقد باشد و هم ممكن است بى ايمان و لامذهب باشد و در بىدينى بسر ببرد . جاى اين است كه بحث شود آيا