كه با چه ايمان و اطمينانى به آنها اطمينان مىدهد ، غرق در حيرت مىشود : يا رب ! اين چه روحيه و چه ايمان و چه اطمينانى است و اين تضمين را از كجا گرفته بود ؟ ! در كتب نوشتهاند : « ثُمَّ وَدَّعَ ثانِياً اهْلَ بَيْتِهِ » براى بار دوم با اهل بيت خود وداع كرد ، به آنها گفت : اسْتَعِدّوا لِلْبَلاءِ وَ اعْلَموا انَّ اللَّهَ حافِظُكُمْ وَ حاميكُمْ مهيا و آمادهء تحمل سختيها باشيد و بدانيد خداوند شما را حفظ و حمايت مىكند وَ سَيُنْجيكُمْ مِنْ شَرِّ الْاعْداءِ وَ يَجْعَلُ عاقِبَةَ امْرِكُمْ الى خَيْرٍ شما را نجات خواهد داد و سرانجامِ كارِ شما را نيك خواهد كرد وَ يُعَذِّبُ اعادِيَكُمْ بِانْواعِ الْبَلاءِ وَ يُعَوِّضُكُمُ اللَّهُ عَنْ هذِهِ الْبَلِيَّةِ بِانْواعِ النِّعَمِ وَ الْكِرامَةِ دشمنان شما را به اقسام عذابها گرفتار خواهد كرد و به شما به عوض اين شدايد و بلايا انواعى از نعمتها و كرامتها خواهد داد فَلا تَشْكوا وَ لاتَقولوا بِالْسِنَتِكُمْ ما يَنْقُصُ مِنْ قَدْرِكُمْ « 1 » مبادا شكايت كنيد و مبادا جملهاى بر زبان بياوريد كه از قدر و قيمت شما بكاهد .
اطمينانى كه حسين عليه السلام به پيروزى نهايى داشت و به خاندانش تلقين مىكرد ، از همان آيهء قرآن سرچشمه مىگيرد كه مىفرمايد :
و من يتق الله يجعل له مخرجا .
اين تضمين را از قرآن گرفته بود . از نوع اطمينان و ايمانى است كه يوسف صدّيق داشت كه هنگامى كه به نتيجهء تقواى خود رسيد ، با خوشحالى و رضايت مىگفت :
انه من يتق و يصبر فان الله لا يضيع اجر المحسنين .
ولى امام حسين عليه السلام قبل از آنكه داستان به آخر برسد و به نتيجه برسد نتيجه را مىديد .
كلمات شمردهء حسين مثل تير بر قلب خاندانش نشست . سختيها و اسارتها را تحمل كردند ولى در پناه صبر و تقوا . عاقبت كارشان همانطور شد كه حسين عليه السلام به آنها وعده داده بود و خداوند در قرآن تضمين كرده بود . بعد از چندى مىبينيم كه زينب ( سلام اللَّه عليها ) همان جملههاى حسين را با الفاظ ديگر با يك دنيا اطمينان بازگو مىكند . خطاب به يزيد بن معاويه كرده ، مىگويد :
فَكِدْ كَيْدَكَ وَ اسْعَ سَعْيَكَ وَ ناصِبْ جَهْدَكَ . فَوَ اللَّهِ لاتَمْحوا ذِكْرَنا وَ لا تُميتُ وَحْينَا وَ لا تُدْرِكُ امَدَنا وَ لا تُرْحَضُ عَنْكَ عارُها « 2 »
هامش
( 1 ) نفس المهموم ، ص 355 و 445
( 2 ) . همان