وقتى كه ما روى الهام مذهبى دربارهء اين امور مطالعه مىكنيم و دنياى به اصطلاح روشن امروز را مىنگريم ، مىبينيم مَثَل ما در اين دنيا نسبت به دنيايى كه دين به ما نويد مىدهد كه در انتظار ماست ( خواه كه ما شخصاً به آن دوره برسيم يا نرسيم ) مَثَل مردمى است كه دارند از يك تونل عبور مىكنند . تونل در ذات خودش تاريك است ولى چراغ مصنوعى در آن نصب كردهاند . تازه بايد از اين تونل بيرون بيايند .
وقتى كه بيرون آمدند ، به يك فضاى بسيار باز و بسيار روشن كه روشنى آن طبيعى است مىرسند ؛ عدالت به معنى واقعى برقرار است ، امنيت به معنى واقعى برقرار است ، آزادى به معنى واقعى برقرار است ، توحيد به حقيقت خودش طلوع مىكند و ظاهر مىشود و دنيا را روشن مىكند .
اعلموا ان الله يحى الارض بعد موتها
« 1 » . قرآن مىگويد : بدانيد كه خدا همين زمين مرده را در هنگام بهار زنده مىكند . اين آيه در احاديث ما اينطور تفسير شده است كه اين مطلب اختصاص به زمين خاكى ندارد ، زمينِ اجتماع بشر همچنين است . اگر شما ديديد كه روزى فساد جهانگير شد
( ظهر الفساد فى البر و البحر بما كسبت ايدى الناس )
« 2 » ، اگر تمام عالم مثل فصل زمستان مُرد ، مأيوس نشويد ، نگوييد دنيا را زمستان گرفت ، ديگر دورهء بهار منقضى شد ؛ خير ، بهارى خواهد آمد .
اين ، معنى
الذين يؤمنون بالغيب
، ايمان به نهان و ايمان به مددهاى غيبى و نهانى است ، منتها مددها براى شخص به مقياس شخصى ، براى اجتماع كوچك به مقياس اجتماعى و براى جهان بشريت به مقياس جهانى است . حكومت واحد جهانى ، سراسر عدالت ، سراسر امنيت ، سراسر بركت ، سراسر رفاه ، سراسر آسايش ، سراسر خوبى و سراسر ترقى خواهد بود . در خاتمهء عرايضم اين جملات دعاى افتتاح را كه شايد اكثر شما حفظ هستيد مىخوانم :
اللَّهُمَّ انّا نَرْغَبُ الَيْكَ فى دَوْلَةٍ كَريمَةٍ ، تُعِزُّ بِهَا الْاسْلامَ وَ اهْلَهُ وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَ اهْلَهُ وَ تَجْعَلُنا فيها مِنَ الدُّعاةِ الى طاعَتِكَ وَ الْقادَةِ الى سَبيلِكَ وَ تَرْزُقُنا بِها كَرامَةَ الدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ .
هامش
( 1 ) حديد / 17 .
( 2 ) روم / 41 .