شوند ) . آنها و شما زياد بر يكديگر مىگذريد . خداوند آيات را چنين بيان مىكند .
خداوند دانا و حكيم است .
و چون كودكان شما به حد بلوغ رسيدند بايد مانند ديگران اجازهء ورود بگيرند .
خداوند آيات خويش را چنين بيان مىكند . خداوند دانا و حكيم است .
زنان بازنشسته كه اميد ازدواج ندارند باكى نيست در حالى كه خود را به زيورى نياراستهاند و قصد خودنمايى ندارند جامهء خويش به زمين نهند ، و اگر از اين نيز خوددارى كنند برايشان بهتر است . خداوند شنوا و داناست .
در اين آيات دو استثناء ، يكى براى قانون كسب اجازه در وقت ورود در اتاق ديگران و ديگر براى قانون پوشش زنان ذكر شده است . آيهء اول و دوم راجع به استثناى اول و آيهء سوم راجع به استثناى دوم است .
قبلًا اين دستور را شرح داديم كه هركس مىخواهد وارد محل خلوت ديگرى شود بايد اعلام كند و با كسب اجازه وارد شود ، و گفتيم اين دستور حتى در مورد محارم نزديك مانند پسر نسبت به مادر ، و پدر نسبت به دختر نيز جارى است . در اين آيات دو طبقه از اين دستور استثنا شدهاند . براى اين دو طبقه اجازه خواستن فقط در سه نوبت لازم شمرده شده است و در اوقات ديگر لازم دانسته نشده است . اين دو طبقه عبارتند از :
1 .
الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ -
مملوكان شما .
2 .
الَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ -
كودكان نابالغ شما .
سه نوبتى كه اين دو دسته بايد اجازه بخواهند عبارت است از : پيش از نماز صبح ، و هنگام نيمروز كه افراد به خاطر گرما لباس رو را از تن درآورده استراحت مىكنند ، و بعد از نماز عشاء كه هنگام رفتن به رختخواب است .
در اين مواقع معمولًا زن يا مرد در لباس غيرعادى هستند و چون تازه از خواب برخاستهاند ( قبل از نماز صبح ) و يا تازه مىخواهند به خواب روند ( بعد از نماز عشاء ) و يا در حال استراحتند ( وقت ظهر ) معمولًا با لباس خواب بسر مىبرند . در چنين اوقاتى مملوكان و پسران نابالغ بايد با كسب اجازه وارد اتاق شوند ولى در مواقع ديگر به علت احتياج به رفت و آمدهاى مكرر (
طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ )
استيذان لازم نيست . در اين آيات سه نكته جلب توجه مىكند :