مشروحتر بحث خواهيم كرد .
3 . اطفالى كه در اين آيه مكلف شدهاند كه مانند مردان بزرگ در سه نوبت اجازه بگيرند اطفالى هستند كه به حد بلوغ نرسيدهاند . بنابراين اطفال نابالغ ولو مميّز و نزديك به بلوغ ، در غير سه وقتى كه آيه تعيين شده است مىتوانند بدون كسب اجازه وارد خلوتگاه شوند .
اين آيه على الظاهر مىتواند قرينه باشد كه مقصود از جملهء «
أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ
» كه در آيهء پوشش آمده است و قبلًا دو احتمال در معنى آن داديم اطفال نابالغ است نه اطفال غيرمميّز .
و اما استثنائى كه دربارهء مسألهء پوشش است : «
وَ الْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ اللَّاتِي لا يَرْجُونَ نِكاحاً فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ . . . »
.
اين سومين استثناست در مسألهء پوشش . استثناى اول و دوم در آيهء 31 همين سوره و استثناى سوم در اين آيه آمده است . در اينجا مىفرمايد :
« زنان از پاافتادهاى كه اميدى به ازدواج ندارند مىتوانند لباس روى خود را بر زمين نهند مشروط بر اينكه نخواهند خودنمايى و خودآرايى بكنند . در عين حال اگر جانب عفاف را رعايت كنند و خود را پوشيده دارند بهتر است و خدا شنوا و داناست . » .
مقصود از « قواعد » كيانند ؟ مقصود زنان سالخوردهاى هستند كه از جنبهء زن بودن بازنشسته شدهاند ، يعنى ديگر مطلوب مرد - از نظر جنسى - واقع نمىشوند و لذا اميدى به ازدواج ندارند . ممكن است طمع داشته باشند ولى اميد ندارند . جملهء «
أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ
» مىفهماند كه زن دو نوع لباس دارد : يكى لباس بيرون و ديگر لباس داخل منزل . آنچه رخصت داده شده است اين است كه زنان سالخورده مىتوانند لباس رو را دربياورند ولى در عين حال به آنها اجازهء خودنمايى و خودآرايى داده نشده است .
در روايات اسلامى حدود برداشتن پوشش براى زنان سالخورده تعيين گرديده است و ذكر شده كه جايز است روسرى خود را بردارند :
الْحَلَبِىُّ عَنْ ابى عَبْدِاللَّهِ عليه السلام انَّهُ قَرَأَ « * انْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ » قالَ : الْخِمارُ وَالْجِلْبابُ .