حرف زدن كلفت مىكند . او هم زباندار عمل مىكند ، به زبان بىزبانى مىگويد : از من بترسيد ، رعب من را در دلهاى خود جا دهيد .
همينطور ممكن است زن يك طرز لباس بپوشد يا راه برود كه اطوار و افعالش حرف بزند ، فرياد بزند كه به دنبال من بيا ، سر بسر من بگذار ، متلك بگو ، در مقابل من زانو بزن ، اظهار عشق و پرستش كن .
آيا حيثيت زن ايجاب مىكند كه اينچنين باشد ؟ آيا اگر ساده و آرام بيايد و برود ، حواس پرت كن نباشد و نگاههاى شهوت آلود مردان را به سوى خود جلب نكند ، بر خلاف حيثيت زن يا بر خلاف حيثيت مرد يا بر خلاف مصالح اجتماع يا بر خلاف اصل آزادى فرد است ؟ .
آرى اگر كسى بگويد زن را بايد در خانه حبس و در را به رويش قفل كرد و به هيچ وجه اجازهء بيرون رفتن از خانه به او نداد ، البته اين با آزادى طبيعى و حيثيت انسانى و حقوق خدادادى زن منافات دارد . چنين چيزى در حجابهاى غيراسلام بوده است ولى در اسلام نبوده و نيست .
شما اگر از فقها بپرسيد آيا صرفِ بيرون رفتن زن از خانه حرام است ، جواب مىدهند نه . اگر بپرسيد آيا خريد كردن زن ولو اينكه فروشنده مرد باشد حرام است ، يعنى نفس عمل بيع و شِراء زن اگر طرف مرد باشد حرام است ، پاسخ مىدهند حرام نيست . آيا شركت كردن زن در مجالس و اجتماعات ممنوع است ؟ باز هم جواب منفى است چنان كه در مساجد و مجالس مذهبى و پاى منبرها شركت مىكنند و كسى نگفته است كه صرف شركت كردن زن در جاهايى كه مرد هم وجود دارد حرام است . آيا تحصيل زن ، فن و هنر آموختن زن و بالأخره تكميل استعدادهايى كه خداوند در وجود او نهاده است حرام است ؟ باز جواب منفى است .
فقط دو مسأله وجود دارد ؛ يكى اينكه بايد پوشيده باشد و بيرون رفتن به صورت خودنمايى و تحريك آميز نباشد .
و ديگر اينكه مصلحت خانوادگى ايجاب مىكند كه خارج شدن زن از خانه توأم با جلب رضايت شوهر و مصلحت انديشى او باشد . البته مرد هم بايد در حدود مصالح خانوادگى نظر بدهد نه بيشتر . گاهى ممكن است رفتن زن به خانهء اقوام و فاميل خودش هم مصلحت نباشد . فرض كنيم زن مىخواهد به خانهء خواهر خود برود و فى المثل خواهرش فرد مفسد و فتنهانگيزى است كه زن را عليه مصالح خانوادگى
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 448
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٤٤٨