دوست داشتن زن را جزء اخلاق انبيا معرفى كرد و گفت : « مِنْ اخْلاقِ الْانْبِياءِ حُبُّ النِّساءِ » . پيغمبر اكرم مىفرمود : من به سه چيز علاقه دارم : بوى خوش ، زن ، نماز .
برتراند راسل مىگويد : در همهء آيينها نوعى بدبينى به علاقهء جنسى يافت مىشود مگر در اسلام ؛ اسلام از نظر مصالح اجتماعى حدود و مقرراتى براى اين علاقه وضع كرده اما هرگز آن را پليد نشمرده است .
يكى ديگر از نظريات تحقيرآميزى كه در بارهء زن وجود داشته اين است كه مىگفتهاند زن مقدمهء وجود مرد است و براى مرد آفريده شده است .
اسلام هرگز چنين سخنى ندارد . اسلام اصل علت غايى را در كمال صراحت بيان مىكند . اسلام با صراحت كامل مىگويد زمين و آسمان ، ابر و باد ، گياه و حيوان ، همه براى انسان آفريده شدهاند اما هرگز نمىگويد زن براى مرد آفريده شده است . اسلام مىگويد هر يك از زن و مرد براى يكديگر آفريده شدهاند : «
هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ
» « 1 » زنان زينت و پوشش شما هستند و شما زينت و پوشش آنها . اگر قرآن زن را مقدمهء مرد و آفريده براى مرد مىدانست قهراً در قوانين خود اين جهت را در نظر مىگرفت ولى چون اسلام از نظر تفسير خلقت چنين نظرى ندارد و زن را طفيلى وجود مرد نمىداند ، در مقرارت خاص خود در بارهء زن و مرد به اين مطلب نظر نداشته است .
يكى ديگر از نظريات تحقيرآميزى كه در گذشته در بارهء زن وجود داشته اين است كه زن را از نظر مرد يك شر و بلاى اجتناب ناپذير مىدانستهاند . بسيارى از مردان با همهء بهرههايى كه از وجود زن مىبردهاند او را تحقير و مايهء بدبختى و گرفتارى خود مىدانستهاند . قرآن كريم مخصوصاً اين مطلب را تذكر مىدهد كه وجود زن براى مرد خير است ، مايهء سكونت و آرامش دل اوست .
يكى ديگر از آن نظريات تحقيرآميز اين است كه سهم زن را در توليد فرزند بسيار ناچيز مىدانستهاند . اعراب جاهليت و بعضى از ملل ديگر مادر را فقط به منزلهء ظرفى مىدانستهاند كه نطفهء مرد را - كه بذر اصلى فرزند است - در داخل خود نگه مىدارد و رشد مىدهد . در قرآن ضمن آياتى كه مىگويد شما را از مرد و زنى آفريديم و برخى آيات ديگر كه در تفاسير توضيح داده شده است ، به اين طرز تفكر خاتمه داده شده است .
هامش
( 1 ) . بقره / 187 .